Korea

Korea 2014 Pagina


Welkom op vliegveld van Seoul

Even op en neer naar Korea!

Een belachelijke onderneming natuurlijk: maandag over Helsinki vliegen naar Korea, daar dinsdag aankomen, een presentatie geven, woensdag een beetje rondkijken en donderdag weer terugvliegen....
Dodelijk vermoeiend, maar wel leuk!

Ik werd uitgenodigd door het Ministerie van Science, ICT & Future van Zuid-Korea om daar een presentatie te verzorgen voor met name politici en beslissers van het Ministerie over Open Source.
Naast mij was iemand uitgenodigd van de stad Munchen (die niet kwam) en ook majoor Stephane Dumond van de Franse Gendarmerie Nationale.

Toen ik de uitnodiging van Jesse Jong van het Ministerie per mail ontving, dacht ik eerst dat het om spam ging. Dit kon niet waar zijn. Maar dat was het wel!

 

Kaartje met wie namens wat (Ede dus).

On behalf of the Dutch municipality of Ede

Best een eer om daar namens Ede een verhaal te gaan vertellen. Inhoud: wat levert Open Source je naast kostenbesparing op, hoe pak je de transitie aan, wat zijn de do's and dont's. Het belang van Korea begreep ik pas ter plekke. Het ging niet alleen over bezuinigen, maar in de eerste plaats over nationale veiligheid, over controleerbaarheid van de werking van software.

Ik kreeg met enige aarzeling van de Edese gemeentesecretaris permissie naar Korea te gaan "on behalf of the dutch municipality".
De deal: Er mocht geen stuiver gedeclareerd worden en het hele avontuur moest in eigen tijd gebeuren. Dat van die stuivers was overigens heel goed te overzien: de Koreaanse regering heeft de vlucht, de transfer, het hotel en alle maaltijden betaald. Ik mocht me zelfs aan de hotelbar te buiten gaan...

 

Meteen aan het werk (mijn presentatie)

Voorbereiden van mijn presentatie met een tolk Aandachtige luisteraars
Normaal gaat me het geven van een presentatie makkelijk af, maar als dat in het Engels moet, zweet ik peultjes. Het verhaal houden gaat wel, maar ik vreesde door Koreanen gestelde vragen - waar ik dan de helft maar van begrijp, en die dan in mijn steenkolenengels beantwoorden - waar die Koreaan dan weer niks van snapt.
Eerder deed ik presentaties in het Engels en het gaat vaak op die manier. Niet erg bevredigend.

Wat met "prepare for presentation" op de agenda bedoeld werd, snapte ik niet echt. Ik nam aan dat ik mijn Macbookje zou opstellen en het vliegtuigpakje kon verwisselen voor het z.g.a.n. scheerwollen kostuum dat ik had meegenomen, plus net overhemd, plus oranje stropdas.
De preparation was echter het doornemen van mijn verhaal met twee tolken. Terwijl ik mijn zegje in het Engels deed, vertaalden zij naar het Koreaans. Dat kwam de begrijpelijkheid van het ralaas en de vragen zeer ten goede. En de dames deden het waarschijnlijk prima, want de toehoorders lachten op de goede momenten en deden vrolijk mee aan m'n mini-quiz waarbij een Nederlands voetbal-t-shirt gewonnen kon worden.

Omdat "prepare for presentation" niet omkleden inhield, stonden we als gasten in ons vlieftuigpakje te presenteren. Allemaal mannetjes in een zwart pak met wit overhemd, wij in ons reiskostuum, wat plakkerig, voorzien van een opkomende stoppelbaard. Dat voelde wat ongemakkelijk, maar leek er niet veel toe te doen.

Ik kreeg terug dat het een goed verhaal was. Daar zal wel een stukje Koreaanse beleefdheid aan vast zitten, maar uit latere persberichten begreep ik dat ze mijn aanbevelingen (koppelen aan een moment als de opgelegde uitfasering van Windows2007, het opstellen van een nationaal actieprogramma als NOiV) overgenomen hebben - kijk, dat is toch prachtig.

 

Beer op het tweede kussen in de hotelkamer een bordje heerlijk Koreaans eten, met kimchi

Tophotel

De overnachtingen waren geboekt in hotel Mercure Gangnam. Een fantastisch hotel, vlakbij de metro in het hart van Gangnam. Ik heb in Noordwijk wel eens in hotel Huis ter Duin gelogeerd en eerlijk is eerlijk, dat was nog een tikje luxer, maar Mercure Gangnam mag er ook zijn.

Gelukkig was ik niet alleen in de mooie kamer: Beer was mee. Het was thuis een hele discussie wie er in de bagage verstopt mee mocht omdat Wil ook heel graag mee wilde. Als stropdasstrijkster, schoenenpoetsen of gewoon zoals Beer opgefrommeld in mijn koffer. Het werd dus Beer, jammer voor Wil -zij pastte net niet in de trolley.

Niet alleen de kamer was top, dat was het eten in het hotel ook. Ik maakte kennis met de Koreaanse keuken en met de onvermijdelijke en overheerlijke kimchi. Kimchi is gefermenteerde kool in laagjes met kruiderij er tussen. Het werd geserveerd bij elke maaltijd en het fijne is dat de smaak lang blijft. Na een uur of twee proef je de kimchi nog - ik begrijp dat Koreanen er verslaafd aan zijn. Heerlijk!

 

Een metrostation is een ondergrondse wijk op zich en een schuilkelder Muziek, licht op een podiumpje at Gangnam street

Gangnam Style

Ik verbaasde me over de afwezigheid van kleine winkeltjes zoals ik die van overal in Azie ken. Nergens op straat een stalletje waar je wat te bikken kon kopen, of een frutselwinkeltje. Toen ik uit nieuwsgierigheid een metrostation inging, bleek daar een hele ondergrondse wereld te zijn, met de winkeltjes die ik bovengronds miste.
De functie van metrostations is ook die van schuilkelder. Zuid-Koreanen zijn als de dood voor de noorderburen die volop raketten testen en legeroefeningen en parades organiseren. De beide Korea's zijn ook formeel nog met elkaar in oorlog. In de metrostations hingen kasten met schoppen, lampen en andere gereedschappen, klaar voor een aanval uit het Noorden. Seoul ligt niet ver van de grens.

De beroemde Gangnamstreet waar je de winkels van topmerken vindt en heel veel grote banken en instellingen, lag om de hoek bij het hotel. Ik had al eens van Gangnam-style gehoord, een muziekstijl, genoemd naar "iets" op Gangnam-street. Op een pleintje was een Gangnam-podiumpje waar jongeren zich massaal op de foto zetten.

 

Met drie Europese gasten op de foto. Tempelbezoekje.

How to do Seoul in one day

Na de meeting op het Ministrie van Science, ICT and Future waren de drie Europese gasten he-le-maal versleten. De twee Fransen hadden ongeveer dezelfde vlucht gehad als ik en we zagen af van een etentje op dinsdagavond. Liever snel iets bikken en naar bed en de stadsrondrit en de Koreaanse avond op woensdag.

De woensdag werd ingevuld met een "vrije morgen", waarbij ik in mijn eentje de metrowereld ontdekte en wat souvenirts kocht; 's middag gingen we met onze gastheer per taxi wat buurten langs voor marktjes en tempels.
Grappig was dat ook Koreanen graag op de foto willen met buitenlanders, net als in India. Gewillig als ik ben, levert dat groepsplaatjes op zoals je hier ziet. Op de groepsfoto herken je meteen de drie buitenlanders, waaronder Stephane Dumond van de Gendarmerie.
De Bhoedistische tempels waren niet erg indrukwekkend. De vlaggetjes bevatten elk de naam van een tempelsponsor die zo een lang, rijk en gelukkig leven hoopt te bewerkstelligen.

 

Terugvlucht, routekaart in vliegtuig Uit eten in een traditioneel Koreaans restaurant

Afscheidsetentje en weer terug

In het hotel had ik al ondervonden hoe verrukkelijk Koreaans eten kan zijn, met veel amper gebakken groenten en combinaties van zuur en (weinig) zoet, lekker gekruid.
Op woensdagavond gingen we met Jesse naar een traditioneel Koreaans restaurant. Dat was een verrassingstocht. Het eerste dat wordt opgediend is een gloeiend hete stenen kom met rijst per persoon. De kom is zo heet, dat de rijst verbrand tegen de buitenwand zit. Je schept de rijst over in een kom - dat wordt de rijst die de basis voor een paar gangen van je maaltijd wordt. Vervolgens blus je de resterende (aangebakken korst-)rijst met water; spetterend en knetterend zet je die opzij.
Verschillende gangen worden opgediend: soep, bakjes groenten, kimchi, vis. Het hoofdgerecht eet je door in twee soorten bladeren wat eten te mengen en dat in zijn geheel in je mond te nemen. Verrassend, lekker!
Het dessert vond ik wat minder smakelijk. Dat was de losgeweekte aangebrande rijst uit de stenen kom, inmiddels afgekoeld.

Tja, dan na drie intensieve dagen weer een dagje terugvliegen. Weer dat enorme tijdsverschil. Oeff!
En vrijdagmorgen was ik "gewoon" weer voor Ede aan het werk...


Terug naar Werk-pagina