Vakantie Zomer 2008

Drie weken met Wil naar Frankrijk (Zomer 2008)


Een weekje Savianges en dan naar het zuiden?
Dat was het plan. Maar zowel in Nederland, als in de Bourgogne regende het pijpenstelen. En daar hadden Wil en ik natuurlijk weinig trek in. Een beetje van binnenuit naar de regen kijken.....
Dus werd de planning om gegooid en vertrokken we op dag-3 alweer naar de Provence. Daar was het volgens de Wereldomroep mooi weer!
Foto: een abrikozenkratje uit de Provence

Twee Provincies
Net als twee jaar geleden liepen we in de beide prachtige provincies Drome en Vendome. We hadden een rondje rond (en inclusief) de Mont Ventoux uitgestippeld, die ik misschien wel twintig jaar eerder al eens met een oude Ford Escort had bedwongen.
Ik herinner me de kale bergwanden en de hoogte, ook die van de koelwatertemperatuur. Maar dit keer gingen we te voet en was het weer niet bijzonder heet, dus moest het wel gaan lukken.
We begonnen in Sault. Daar stalden we de Yota en na een nachtje slapen gingen we naar halte-1: een gite een stukje voorbij Montbrun.

Over GR's van Sault naar Montbrun
De GR's waren vrij goed gemarkeerd en voerden door bossen en lavendelvelden. De meeste velden waren al gemaaid, maar het oogstseizoen was nog niet afgelopen. Op verschillende plaatsen reden snoeimachines over de velden. De geur van lavendelbloemen was overal!
Montbrun moesten we een flink eind voorbij lopen om bij La Vilette te komen, een eenzaam gelegen geitenboerderij in de bergen.
Het zwembad was voor ons alleen, heerlijk! In de gite hadden we een slaapzaal voor ons alleen - minstens zo heerlijk!

Tussen Montbrun en Brantes
Montbrun was nog net zo charmant als ik me herinnerde. Een stadje tegen een bergwand geplakt, met gelukkig ook een supermarkt. Die was er 20 jaar geleden nog niet en ook niet het nieuwbouwwijkje even voor de entree naar het oude dorp.
De supermarkt haalden we droog en toen we met wat boodschappen naar buiten kwamen was het opnieuw droog. Maar binnen in de supermarkt hoorden we de enorme herrie van het noodweer dat kortstondig buiten woedde.

Brantes
Daar waar Montbrun de naam heeft bij toeristen, daar kom je ze in Brantes veel minder tegen. Brantes is echter een minstens zo leuk dorp, met aardig gerestaureerde huisjes tegen de berg geplakt. Wie niet kan klauteren, heeft in Brantes niets te zoeken.
We zagen in het dorp verschillende Nederlandse namen op brdjes bij de deuren. De Nederlandse pottenbakker deed goede zaken. Jammer dat hij zich zo succesvol wist, zijn gepoch maakte 'm niet echt aardiger.
Veel leuker was de wat bonkige mevrouw die een theeschenkerijtje had met een terrasje met een prachtig uitzicht.

Foto: Wat denk je van die fantastische kazen op dit marktkraampje?

Andere route

In Sault hadden we flink getelefoneerd om aan slaapplekken te komen. Dat viel niet mee.
Het skistation Le Mont Serein, halverwege de Mont Ventoux bleek daarbij de lastigste. We belden 8 gites en hotels, maar niemand had plek.
In La Vilette probeerden we het nog eens bij dat ene nummer dat niet werd opgenomen - weer niks. In Brantes schreven we het skistation en daarmee een heel stuk van de route op onze buik. Het moest anders.

Foto: Truffels op de markt

Die andere route werd met een boog terug naar Sault. We begonnen aan die dag met het idee via een andere route terug naar Montbrun te lopen en dan van daaruit de bus te nemen naar Sault. En als die bus niet ging, onze duimen te proberen.
Inderdaad ging de bus niet, waarom werd ons niet goed duidelijk. En omdat we voor ons gevoel nog maar een klin stukje gelopen hadden, besloten we niet te gaan liften, maar door de velden en bossen een mooie route naar Sault te kiezen.
Dit werd al met al onze mooiste wandeldag; niet alleen een trip die de moeite waard was (pakweg 20 km), maar ook lekker qua weer en een prachtige route.

Foto: De steen die Wil onderweg vond, gaf ze cadeau aan mij. Ik ben er blij mee!

Sur le Pont...
Wat te doen? Terug naar het hotel en daar weer een kamer proberen te krijgen? Of snel instappen en 400 kilometer naar Savianges blazen? We kozen voor een andere oplossing. In Savianges was het nog steeds regenachtig volgens Yahoo-Weather, maar in Avignon zou de zon schijnen. Daar waren we alle twee nog niet geweest en die beroemde Pont d'Avignon - die moet je toch eens gezien hebben?

Avignon bleek een hele mooie stad. Het oude centrum is helemaal ommuurd en de toeristische klapper is naast de beroemde brug, het Chateau du Pape. Ooit hebben enkele pausen Rome moeten ontvluchten en namen ze hun intrek in een groots complex in Avignon. Dat kasteel is goed gerestaureerd en het bezichtigen waard.
We bleven twee nachten in Avignon en hielden de weersberichten scherp in de gaten.

Foto: Op een achterafpleintje stond deze mooi Traction.

Met een omweg naar Savianges
Vorig jaar was ik met Sven naar een huis wezen kijken in de Allier dat me wel wat leek. Het lag echter wel heel erg ge´soleerd, zonder voorzieningen, en leek mij in de winter onbereikbaar. We besloten er langs te rijden. Misschien stond het nog steeds te koop en was het inmiddels een weggevertje geworden?
De Nederlandse auto op de oprit zei al genoeg. En natuurlijk baarden twee passanten met interesse opzien. Dat mondde uit in het bezichtigen van het optrekje.
Wil vond het prachtig, maar net als ik wat ligging betreft hopeloos. Ja, wat een mooi uitzicht, maar tegelijkertijd wat een afgelegen plek daar "in die kuil tussen de bomen".

Savianges was inmiddels zonovergoten. De volgende twee weken hadden we heerlijk weer.
Dat werd dus grasmaaien, heg en bomen snoeien.
Maar gelukkig waren er ook de vertrouwde puces, de Bourgondische GR's, de markt in Chalon en de Trocantes. Dat verveelt niet snel.

 

Klik hier om terug te gaan naar de vakantiepagina