Vakantie Winter 2005

Vakantie Winter 2005


Met Wil Kerst en Oud en Nieuw in Savianges

Met Wil's Berlingo naar Savianges, wat een bof dat de heenreis zo soepel verliep - helemaal geen last van vorst of sneeuw.
Zoals we vaker doen, gaan we in twee etappes. Dat is niet zozeer omdat de rit in één keer te vermoeiend is, maar vooral om 's middags in Chalon boodschappen te kunnen doen. De winkels sluiten om 19:00 uur en het is heel fijn, als je toch door Chalon komt, meteen voor een paar dagen in te slaan.
Toen we eenmaal geïnstalleerd waren, werd het flink koud en begon het te sneeuwen; en niet zo'n beetje ook...
Het was fantastisch, die sneeuw. Reden genoeg om veel wandelingen te maken. Dat wandelen was tegelijk noodzakelijk om iedere dag een vers stokbrood te halen bij de bakker in Germagny, op een paar kilometer afstand van het huis.
bij de foto's: Lekker warm aangekleed even een broodje halen.

 

Het is winter!
De dag na Kerst daalde de temperatuur overdag naar min twaalf graden en sneeuwde het de hele dag. We maakten weer de tocht naar de bakker en namen voor de zekerheid flink wat mee voor het geval we helemaal niet meer het huis uit konden. De volgende morgen lag er zeker 25 centimeter sneeuw - zoveel heb ik er nog nooit zien liggen!
 
bij de foto: Dit is het "uitzicht" op het kasteel.

 

En dan ook nog ijzel
Eigenlijk zouden we oudejaarsavond weer in Nederland zijn. Wil van van plan Oud en Nieuw bij de zieke Marga door te brengen. Marga belde af - ze bracht een oud-en-nieuw-feestje niet op, maar ook gooide het weer roet in het eten. De weersvoorspellingen op Yahoo-weather, de Wereld-omroep en de krant kwamen helemaal uit. Oudejaarsdag werd ijzel-overgoten. Het was niet alleen erg koud, maar ook spekglad. Als we de auto al ijsvrij zouden krijgen, zou het uit de vallei kunnen komen niet makkelijk geweest zijn.
Het werd een nieuwjaarswisseling in Savianges!
 
bij de foto: Met grote letters op de voorpagina van de krant wordt gewaarschuwd voor "verglas"(ijzel).

 

Oliebollen Bakken hoort er bij....
Wat fijn, zo'n flinke voorraad in de kast. Er was bloem, melk, rozijnen, gist - oliebollen bakken is dan geen probleem.
Op de foto rechts zie je mij aan de slag in de toiletruimte. Dat lijkt een beetje gek, maar dat kamertje is ooit een soort bijkeukentje geweest. Er zit een grote vlakke wasbak in waar ik vaker bijvoorbeeld frites in bak. Nu gingen de oliebollen in de friteuse.
Ze lukten prima, maar het werden er wel een beetje veel. Het restant ging mee naar Nederland; we aten er onderweg van en er ligt nog een zakje in de vriezer te wachten op een oliebol-feestje.

De fles champagne stond thuis al klaar, dus 750 kilometer verderop. Voor het eerst kochten we Cremant de Bourgogne, de lokale "champagne". Die was erg lekker, misschien wel lekkerder dan de niet-zo-dure champagne die ik normaal heb.

 

... en de melkbus natuurlijk ook!
Zowel in Nederland als in Frankrijk staat een melkbus klaar voor wat vreugdeknallen. Het was even zoeken, maar verpakt in wel tien plastic zakjes over elkaar, vond ik toch ook nog een beetje carbid.
Een beetje genant trouwens, dat melkbusschieten op het Franse platteland. Men gaat er gewoon op de normale tijd naar bed (een uur of negen dus) en de volgende dag is het gewoon een andere dag. Gut, alweer een nieuw jaar. Je ziet geen pijlen en knallen mag geloof ik niet eens.
Het aantal schoten heb ik dus beperkt gehouden, maar het was wel weer leuk! Even ging het licht aan bij een huis - is het soms oorlog? - en ergens schreeuwde iemand door een geopend raam: Bonne Année!