Noorwegen, juni 2019

Met mijn moeder naar Noorwegen, juni 2019


 

Met mijn moeder op het achterdek Omdat ze het verdient...

In november 2018 overleed mijn vader. Mijn moeder heeft jarenlang mantelzorg verleend, waarbij ze steeds meer inleverde en inleverde. De etentjes verdwenen omdat mijn vader steevast naar het toilet geholpen moest worden en luider van het eten genoot, vakantie en tripjes zaten er niet meer in.
Nu, een half jaar later, was het dan eindelijk zover: ze kon op vakantie!

Maar mijn moeder is ook geen jonge hinde meer. Ze loopt moeizaam en daarom leek een cruise de meest geschikte vakantie.
Het werd een 8-daagse reis naar Oslo en de Noorse fjorden met de Holland America Lijn.

 

Wat een luxe!

Op de boot waren twee zwembaden  Het zwembaddek (9)

 

De Nieuw Statendam was het jongste schip van de HAL, uit november 2018. Bij het ontwerp was rekening gehouden met de sluizen in het Noordzee-kanaal - het schip pastte er precies in, met voor, achter en opzij een handje aan ruimte.
Binnen in het enorme schip waren over 14 etages verdiepingen voor passagiers. Onder het A-dek bevonden zich de verdieping voor de bemanning. Er kunnen 2650 passagiers mee en 1000 bemannngsleden. De Nieuw Statendam is een varend dorp!
Op het schip is een theater voor 1000 man en er zijn twee grote zwembaden. Op de terassen van die zwembaden kon je onder warmtelampen lekker zitten.

 

Eerste stad: Oslo

De Nieuw Statendam in Oslo Na een nacht en een dag op zee kwamen we in Oslo aan. Best bijzonder dat de enorme boot eigenlijk midden in het centrum aanmeert. Dat was met opstappen in Amsterdam ook al zo; de cruiseschepen liggen vlakbij Amsterdam CS.

We kochten een busticket en deden zo een rondrit door de hele stad. Oslo is niet zo groot en ruim opgezet.
Het kopje koffie op een terras was de eerste kennismaking met de flink hoge prijzen in Noorwegen. Je legt zomaar 5 euro neer voor een bakkie pleur.

 

Eten, eten en eten

Een van de grote restaurants aan boord waar je a la carte eet Tijdens de keukenexcursie

 

Op het schip is eten in de prijs begrepen. Drinken moet je afrekenen en daar zit flink verdienste aan. We aten twee keer in het grote restaurant a la carte en deden daar het goedkoopste flesje wijn bij - dat kostte 40 euro, exclusief de 15% fooi die overal bovenop komt.

In dat grote restaurant maakte we ook een gala-avond mee. Ik had speciaal daarvoor een nieuw pak gekocht. Mijn moeder was natuurlijk ook op haar paasbest.
De andere avonden aten we op een soort foodcourt, waar je uit allerlei stalletjes best lekker eten kon halen. En dat zoveel en in de combinatie die je fijn vind.
In het a la carte restaurant viel het ons een beetje tegen. We houden bijvoorbeeld van veel groente en hoeven juist weinig zetmeel en koolhydraten.
Als je zelf kunt kiezen schep je je bord niet vol friet of pasta! (Sommige passagiers deden dat juist wel trouwens...)

Leuk was de "keukenexcursie", We werden rondgeleid door de enorme keukens op de boot.

 

We hebben een keer aan een door de HAL georganiseerde excursie deelgenomen. Dat was een bustocht naar een haven en dan met een kleine boot van gehuchtje naar gehuchtje terug naar de Nieuw Statendam. Vooral het boottochtje was leuk. We voeren dicht langs de kust en in inhammetjes, waar tientallen witte houten huisjes en roodbruine schuren aan het water stonden.
Die simpele hutjes bleken niet goedkoop - afhankelijk van het plekje werd er zo een miljoen euro voor neergelegd...

 

prijslijst van de minibar - wow, dat is pittig! Het prijslijstje van de minibar. Daar gaat de dorst wel van over.
Een blikje Heineken (stel dat je dat lust), kost 7,50. En daar kwam dus nog 15% verplichte fooi overheen.
Er waren ook "waterpakketten" te koop, voor als in het hergebruikte water uit de kraan geen zin had - zes keer driekwart liter voor 36 euro exclusief fooi!
Gelukkig vonden we snel plekken aan boord waar je koffie en thee kon tappen en waar (recycle) drinkwater zonder kosten verkrijgbaar was.
Die gratis koffie haalde het trouwens niet bij wat aan de bar verkocht werd, dus daar werd nog wel eens gebruik van gemaakt - het is tenslotte vakantie.

 

Van stad naar stad

Eidfjord De boot voer 's avonds en 's nachts van haven naar haven. Bij het ontbijt was je dus op een nieuwe plek.

Elke avond werd "de post" bezorgd. Dat was in elk geval een flyer van de aanlegplek de volgende morgen, met bezienswaardigheden, excursies en het dagprogramma aan boord.
Daarbij moet je denken aan films, demonstraties, optredens in de bars, de toeristische informatie die in het theatre werd verstrekt en op tv.
Zo stonden in de Eidfjord-folder kledingtips (laagjes, het is er koud maar warmt snel op met een zonnetje). In de folder stonden ook de passeertijden van de

Eidfjord (foto) ligt veel noordelijker en verder landinwaarts. Dat merkte je aan de temperatuur; het was er 4 graden!
Op de toppen van de bergen naast de fjord lag sneeuw en we zagen bevroren watervallen. Wel mooi om daar te zijn. En wat was het er schoon!

 

Eidfjord In Oslo zaten we in de zon en was het best lekker weer. Eidfjord was koud en Kristiansand (aan zee) was wel aardig. We boften dat er geen regen viel. Noorwegen is qua temperatuur niet echt mijn land - geef mij maar warm. Maar dankzij de fantastische zomer die ook in Noorwegen doordrong, viel het wel mee met de kou.

Die kou en de heel korte dagen in de winter (drie uur daglicht!) waren vast de reden voor de aanwezigheid van veel handwerkwinkels. Mijn moeder werd daar lyrisch van - zoveel keus, geweldig! In Kristiansand sloeg ze haar slag en kocht ze bolletjes wol en een vest.

 

vaarroute t/m de halverwege de terugtocht druk op zee, met veel scheepvaart en boorplatforms

 

En weer terug naar Amsterdam

De terugweg was weer een nacht en een dag varen. We ontdekten het Kraaiennest op de veertiende verdieping. Daar was de koffie top en hebben we menig potje jokeren gespeeld.
Het viel me op hoe druk het op zee was. Er varen heel veel schepen en je ziet verscheidene boorplatforms. Helemaal niet saai dus.

Ik zou zelf niet zo snel voor een vakantie in Noorwegen kiezen, maar dit uitje met mijn moeder die wel wat wil zien, maar niet meer zelf kan lopen en reizen, was een hele goede keus. De cruiseboot was een avontuur om 's mee te maken, ik weet nu waarom Noorwegen niet mijn land is en het belangrijkst: mijn moeder heeft na jaren weer een vakantie gehad (die ze heel erg verdiende).