lang weekend stedentrip: Marrakech, februari 2012


"The Marrakech Express" - naar Marokko

Op het vlegveld van Marrakech. Het is haast donker. I love Marocco Van 8 februari 2012 tot en met 12 februari waren Wil en ik in Marrakech, Marokko. Geen van ons was eerder in Marokko geweest. Wel in TunesiŽ en Egypte, maar Marokko was ons onbekend.

De Transaviavlucht was een dagaanbieding, "nu of nooit". Ook het hotel was een koopje - allemaal geregeld via internet. Het werd Marrakech (en niet Fez of Casablanca) omdat collega Samira Marrakech de leukste Marrokaanse stad vond - de stad van 1000 en 1 nacht.
Om eerlijk te zijn waren de verwachtingen niet hoog gespannen. We verwachtten veel gezeur van souvenirverkopers, ritselaars en bedelaars en veel rommel op straat. Dat viel alles mee!

 

Stedenschoon

Wil en Bart voor de moskeetoren Ooievaars op de ruines in de stad Ongetwijfeld is de hoge toren in de Medina het meest gefotografeerde object in Marrakech. Je kun er niet omheen. De toren uit de 12e eeuw hoorde bij een groot moskeecomplex waarvan nog slechts fragmenten over zijn.

Ook in de Medina vind je mooie oude gebouwen, paleizen en rond de Medina is de stadsmuur nog helemaal intact en wordt gekoesterd (lees: gerestaureerd).
Op hoge plaatsen in de Medina nestelen ooievaars. Geen toevallig paartje, maar hele kolonies. We zagen een lange muur met om de pakweg 10 meter een nest, echt tientallen uivers. Wat die eten in de stad is me een raadsel. Zoveel kikkers en visjes heb je niet in een woestijnstad.

 

Straatleven

groentenwinkel vrouw verkoopt hoedjes op het plein Het is druk in de straten en vooral in de souks. Overal verkopen mensen beperkte hoeveelheden spulletjes. Groenten, kruiden, kleding, maar we zagen ook tafeltjes met getrokken kiezen (als blijk van kunde van de "tandarts" en kant-en-klare gebitten (one size fits all).
Marrakech telt verschillende souks met een wirwar van smalle steegjes vol winkeltjes en ook kasbahs (straten met werkplaatsen). Het is erg leuk daar doorheen te slenteren.

Even buiten de medina is het heel veel rustiger, ook omdat de wegen breed zijn. Hoewel je weinig verkeerslichten voor voetgangers ziet, kun je je aardig verplaatsen, vooral met wat moed - ze stoppen heus wel.

 

verdroogde kameleons brengen geluk kruidenwinkeltjes Je ziet de wonderlijkste produkten te koop aangeboden. Zo schijnen mottige gedroogde kameleons je veel geluk te brengen, net als gedroogde egels en slangenvellen. Die kun je op veel plaatsen kopen.

Op de markt en in de souks is de vraagprijs is soms het viervoudige van de koopprijs. Voorbeeld: de verkoper van de leren riem voor Wil begon bij 350 dirham (35 euro, de mafkees); de deal werd 75...

Kruidenwinkeltjes hebben allemaal hetzelfde assortiment en men geeft je graag (dezelfde) uitleg bij een goedje. Zo hoorden we meerdere keren dat cederschors zo lekker ruikt als het smeult, hoe potent je van galangawortels wordt, dat de schoteltjes lip"stick" van bloemen gemaakt worden, etc, etc.

 

Lekker eten?

Aan de schranstafel op het plein Fantastische patisserie

We hebben alle dagen "buiten de deur gegeten" - dat moest ook wel want we hadden op de kamer geen kookgelegenheid. Zo maakten we twee keer per dag kennis met de Marrokaanse keuken. Dat was maar een matig succes...
Het was jammer dat groenten te gaar waren en het eten in het algemeen te weinig gekruid. Op markten en in souks kun je overal kruiden kopen, maar die zijn blijkbaar niet bedoeld om je eten lekkerder mee te maken. Een tajine is killing voor voedsel met verschillende bereidingstijden, omdat de bereidingstijd afgestemd wordt op het beetje inhoud dat de langste kooktijd vraagt - de rest wordt dus gare pulp.

Op de linkerfoto zie je me aan een tafel zitten op het grote plein. Je zit er met anderen aan een lange tafel op een wiebelbankje. Het eten wordt razendsnel opgediend, lijkt wat harteloos bereid en kost erg weinig. Om je heen is het een herrie van jewelste.

De patisseries die we zagen waren daarentegen verpletterend goed gesorteerd en alles lijkt met grote zorg bereid en opgesteld. Fantastische koekjes en smullerijtjes, weliswaar allemaal mierzoet, lachen je tegemoet. Wat ziet dat er mooi uit!

 

Bezienswaardigheden

De tanneries De Joodse begraafplaats

Naast de toren, de stadsmuur en het straatleven en de souks, zijn highlights van Marrakech de Tanneries en de Joodse begraafplaats.
De Tanneries zien er op foto's in folders kleurrijk uit. Natuurlijk ga je er naar toe... Als je op het plein met stenen kuipen komt, geeft iemand die probeert je "gids" te zijn (of "ik ben hier de manager") een bosje muntplantjes. Je hebt al snel door waarvoor dat is - het stikt on-ge-loof-lijk op het plein! De Tanneries is namelijk een leerlooierij waar mensen tot hun navel in de drek staan en huiden bewerken (afschrapen, spoelen). Uitgebreid foto's maken is genant - we hadden met de looiers te doen, wat een smerig werk!

De Joodse begraafplaats is een bijzondere plek. Het is er (uiteraard) bijzonder rustig en je verbaast je over zo enorm veel eeuwenoude graven, overigens vrijwel alle zonder opschrift. De meeste gaven dateren van een paar honderd jaar geleden, toen een epidemie vrijwel de gehele bevolking uitroeide.
Op een deel van de begraafplaats staan schoenendoos-achtige monumenten in lange rijen naast elkaar. De ontwerper van het Holocaust-monument in Berlijn heeft ongetwijfeld dit soort graven als voorbeeld genomen.

 

Kasbahs

tajine-deksels in de kasbah stenen potten stenen potten

In de Kasbahs werken ambachtslieden in kleine werkplaatsen. Meestal zitten verschillende ambachten bij elkaar. Je hebt dus bijvoorbeeld straten met timmerlieden, met smeden, beddenmakers en pottenbakkers.

De foto's links zijn in een "pottenbakkerstraat" gemaakt. Je ziet een enorme stapel tajine-deksels en een stapel ongeglazuurde tajines.
De produkten zijn onwaarschijnlijk goedkoop. Je betaalt het materiaal en de arbeid kost bijna niets.
Helaas konden we weinig meenemen van dit moois. Onze cabine-koffertjes waren veel te klein om bijvoorbeeld zo'n mooie tajine van een euro mee te nemen. Maar een houten olijfschep, dat gaat best!

 

Woestijn

woestijn herder met kudde in de woestijn

Drie dagen Marrakech is wel genoeg om alles gezien te hebben. We hadden dus nog tijd voor een uitstapje. De keus is beperkt: je gaat naar een berberdorpje, naar een waterval (maar niet in de droge tijd), of naar een kustplaatsje. De laatste werd het dus. Op het busstation kochten we een retour Essaquira, zo'n drie uur bussen van Marrakech.

De rit is voor liefhebbers van actie doodsaai, maar ik vond het prachtig om naar het voorbijglijdende woestijnachtige niets te kijken met af en toe een herder met een kudde en toch ook wel olijfgaarden en niksige dorpjes.

Het kustplaatsje Essaquira zou op een niet-zaterdag best aardig geweest zijn. We troffen vrijwel alles gesloten en het grootste vermaak was de felle zon op een terras aan zee. Ik heb daar een enorm rode kop opgelopen.

 

En nog wat foto's...

ezels, muilezels en paardjes worden voor vervoer veelvuldig ingezet even wat uit voor een zomerse foto (voor op Twitter) het gebruikelijke uurtje wachten op vliegveld met een boekje

Je fotografeert wat af in de buitenlanden, vooral als het enigszins exotische bestemmingen betreft. Marokko is erg fotogeniek, je wandelt van het ene plaatje in het andere.
Een beetje van de verrassingen zag je op deze pagina. Ik heb nog wat foto's over...

Je ziet (v.l.n.r.) een muilezel voor een karretje, een andere ezel die verkouden werd van op het strand even gauw een foto van zichzelf maken met ontbloot bovenlijf (om te twitteren en zo jaloerse blikken op te wekken) en het gebruikelijke uurtje wachten op het vliegveld. Tja, je wil dat vliegtuig niet missen!