Madrid, maart 2015

Weekend Madrid, maart 2015


 

Weekend Madrid

Na een paar keer Sinterklaas spelen op een dorpsschooltje, wil je je toch wel eens verdiepen in de heiligman - waar woont-ie?
Zo werd een weekend Madrid gepland, met als hoofdbestanddelen het Prado en Reina Sofia - naast slenterwensen en heer Nicolaas natuurlijk.

Gevlogen werd met Transavia vanaf Eindhoven. Iedere keer is het weer interessant te zien waar Transavia nog op heeft kunnen bezuinigen. Dit keer was het bekertje water ter verwelkoming afgeschaft; dat kon je nu kopen.
Eerder al moesten oordopjes gehuurd worden en verdween alle catering. De kranten zijn al lang weg, dat scheelt aankoopprijs en gewicht. Ik denk dat een volgende keer voor een toiletbezoek moet worden afgerekend - vier euro lijkt me een redelijk bedrag.

Best fris in maart in Madrid. Maar een sprankje zon lokt mij al naar een terras voor een pilsje.
Mmmmmmm.

 

Prima hotel, vlakbij mooi station

Het grote witte hotel Mediodia ligt pal naast het Reina Sofia-museum en tegenover het station met lijnen naar Zaragoza-Alicante. Metro op 20 meter van de deur, verschillende ontbijttentjes in de straat.
Madrid heeft een kern tussen twee parken - daar is het te doen. Mediodia ligt net in die kern, met vlakbij de oude gezellige wijk Lavapies.

Mooi station, vlakbij prima hotel

Het station tegenover Mediodia is schitterend. In de grote oude stationshal is een tropische plantenkas gemaakt met een terras met uitzicht op een vijver met tientallen waterschildpadden. De schildpadden verdringen zich op een paar eilandjes.
Achter het oude stationsgebouw is een nieuwe hal gebouwd waarvandaan je nog steeds naar Zaragoza en Alicante reizen kan.

 

Kunst overal

In Madrid wemelt het van de leuke moderne kunstjes. Dat is er zo anders dan Rome of Wenen, waar je overstelpt wordt met oude zooi. Een beetje daarvan is mooi, maar een stad vol Romeinse resten of barokke gebouwen - bluh.
Natuurlijk heb je in Madrid het Prado en Reina Sofia, maar daar houdt het gelukkig niet mee op. Reina Sofia werkt met pop-up nevenlocaties die voor verrassingen zorgen.

In een soort ijzeren kas (foto's onder) - elke stad van formaat had vroeger zo'n "crystal palace", stond een caravan. Mensen verdrongen zich erom, keken door de open vensters. Uit hoorns op het dak klonk geroezemoes-geluid.
In de caravan lag een wassen mevrouw heel mooi te slapen, of heel mooi dood te zijn? Haar huidskleur was bleek, wat vaal. Ze was heel natuurgetrouw - geweldig knap gemaakt.
De mevrouw was omringd door poppetjes en frutsels die met motortjes in beweging gezet werden.
Ik heb geen idee wat het tafereel moest voorstellen, maar dit is kunst die ik leuk vind. Boeiend, mooi gemaakt, prikkelend.

 

Mooie gebouwen, soms net echt

Bij een hoofdstad horen grote gebouwen - die zijn er in Madrid volop in verschillende bouwstijlen. Sommige superstrak, andere overgedecoreerd zoals het Jugendstil-achtige verzekeringsgebouw op de linker foto boven.

Op verschillende plaatsen zagen we grapjes als op de beide rechter foto's: "verlengde gebouwen", of een zijgevel voorzien van geschilderde vensters en balkonnetjes, met geraniums en uit het raam kijkende mensfiguren.
Leuk!

 

Lavapies

De leukste wijk in het centrum is Lavapies, om de hoek bij Reina Sofia. Daar vind je de buitenlandse winkeltjes, de Indiase restaurants en veel brocante-handeltjes.

Op zondag is in Lavapies elke week een uitgebreide rommelmarkt. Die is leuk om over te slenteren, al is de zooi die wordt aangeboden behoorlijk duur.
Te groot om mee te nemen, maar wel echt een hebbeding, was de antieke smeedijzeren kuisheidsgordel. Precies in de maat van Wil, maar helaas.
De tandjes rond de onder-opening prikkelen de fantasie. Hm, je moet het maagdekijn dan wel heel graag willen verschalken.

 

Leuke duo's

Wat hartverscheurend (en hard) zongen deze twee oudjes. Je kon er niet voorbijlopen... al lukte het enkelen hun pas juist wat te versnellen.
Ik dacht aan mijn accordeon die ik net van de hand gedaan heb - ik moet iets anders bedenken om op mijn 70e nog stedentripjes te maken.

Het andere duo heeft alleen in de verbeelding bestaan: Don Quichotte en zijn ezelrijdende knecht. La Mancha was het toch?
De wonderlijke held Don Quichotte is voor mij al vele jaren iemand om in het achterhoofd te houden: ik "vecht" tegen allerlei onrecht en voor allerlei "goede zaken", maar wil daarbij geen Don Quichotte zijn.

 

Huiswaarts

Goedkope vluchten vragen om wat aanpassingsvermogen.
Je neemt sowieso weinig spullen mee in je trolley en wat niet past trek je aan. Verer stop je je jaszakken vol proviand voor onderweg. Daar heb ik een speciale twintig-zakken-jas voor, met een vaste indeling omdat je je anders een breuk zoekt.
Op het vliegveld drink je je flesje leeg, neemt dat leeg mee door de controle, vult dat weer bij een wastafel.

Aanpassen is het ook met vertrek- en aankomsttijden. Uit Madrid vertrok Transavia 's ochtends om een uur of negen. Dat is natuurlijk een rare tijd - zonde van de nacht in een hotel, jammer van de dag in de verre stad.

Maar voor een doorgewinterde budgetreiziger annex stedentripper is het glas halfvol, niet halfleeg: op tijd thuskomen en nog even de foto's op je webstek zetten is eigenlijk je uitje nog wat verlengen en nagenieten...