Lissabon, april 2014

Lang weekend Lissabon, april 2014


 

Lang weekend Lissabon

Ooit ben ik met een oude Ford Taunus naar neef Bert in Portugal geweest. Allemachtig wat een eind rijden is dat. En wat een benzine en tol kost zo'n rit. En dan nog twee overnachtingen...
Des te onbegrijpelijker is het dat je voor een habbekrats naar Lissabon vliegen kan in plaats van rijden - dan is er toch iets scheef.

Dit was een Vueling-vlucht vanaf Brussel, een prettige kleine luchthaven waar parkeren niet in een soort gouden garage hoeft. Goed geregeld, die heenvlucht. Terug bleek het vliegtuig niet te gaan - "Huh, wij vliegen nooit op Brussel op dinsdag". Gelukkig vloog de concurrent wel naar Brussel, al kostte dat de hoofdprijs - vergeet het maar dat last minutes goedkoper zijn; dat is niet als je ze nodig hebt...

Lissabon is een fijne, toegankelijke en mooie stad. Heel veel leuker dan Rome en Praag waar ik met Wil een jaar eerder heen ging.

 

 

Trammetjes en liften

Het fijnste middel van vervoer in de stad is je eigenste benenwagen; zo groot is het allemaal niet. Maar wordt het wat veel, dan zijn er de trammetjes!
Die trammetjes heb je in twee varianten: de gewone solotram die zich door de straten wurmt en die je overal ziet, en de heuvel-tram. Die laatste bespaart je kramp in de kuiten van het traplopen.

Lissabon is een stad op een paar heuvels en de heuveltram helpt je als het niet meer gaat. Overigens zijn er ook stadsliften die je naar hoger gelegen straten brengen. Hele moderne, maar er staat in het centrum ook nog een gietijzeren gevaarte dat je een meter of 30 omhoog (of omlaag) brengt (foto links).

 

 

Pasteis de Nata en andere heerlijkheden
De Arnhemse meisjes van Lissabon zijn "Pasteis de Nata". Elke bakker en elk cafeetje heeft ze. Het zijn een soort bladerdeeg bakjes met geflambeerde custard, zoiets als de Franse flan, maar dan meer deeg en veel minder custard. Ze zijn best lekker!

Het andere lekkers heeft gezwommen. Portugal heeft een lange kustlijn en men brengt heel veel vis aan wal. De portugese wijn is niet geweldig; het bier smaakt daarentegen prima.

De sardine zwemt ook op het gemeentewapen van Lissabon. Bij feestjes gaan er heel wat doorheen...

 

 

 

Een land van revolutie
Bij de tocht met de oude Taunus was ik me er niet bewust van door een jonge democratie te rijden. Toch was Portugal dat toen wel en veertig jaar later wordt die revolutie levend in de herinnering gehouden.
Meestal bereid ik reisjes goed voor en zou ik weten van de socialistische triomf op de dictatuur in 1974. Maar Lissabon werd pas in Lissabon ontdekt - eigenlijk jammer, want zo'n stukje context uitpluizen is voorpret en maakt het bezoek waardevoller. Enfin, dit keer ter plekke dus.

 

 

Collectie Berardo

Het museum voor de Berardo-collectie is een aanrader. Meneer Berardo heeft een neus voor moderne kunst en gelukkig niet alleen schilderen (weinig schilderijen gelukkig). Er zijn installaties, video's en ook Andy Warhol is van de partij.
Het is een prettig licht en ruim museum met leuke kunst.

 

 

Viva a Vida
Vanaf twee kades varen veerboten over de Taag naar andere stadsdelen of andere stadjes. Het must-see vissersdorpje uit de Lonely Planet (naam vergeten, houden zo) was niet heel bijzonder. We wilden er wat drinken en eten, maar alle catering had uuuuuurenlang siesta en was dus dicht.

Slenteren dan maar, lekker in de zon. En dan zomaar ergens in de tuin een VW T1 zien staan, achter een muur - die komt er niet makkelijk meer uit.

 

 

Vrolijkheid
In de metro glijden olijke dames in het tegelwerk over de trapleuningen. In een ander metrostation huppelen geglazuurde kinderen op de wanden.

Dat is de mediterrane vrolijkheid, soms wat melancholisch die je in Lissabon overal tegenkomt. Je hoeft niet naar een fado-cafeetje voor muziek en vertier -dat is overal op straat.
En als 's iets niet mag, mag het eigenlijk toch wel. Dat is dan een uitzondering, of een andere uitzondering. Of nog eentje.

Lissabon is fijn!