Laos, februari 2020

Met Wil naar Laos, februari 2020


 

Reiskriebels

Wil en ik in het vliegtuig naar Laos

Eind 2019 kregen Wil en ik de reiskriebels. Zo werd in een opwelling een reis naar Jordanië geboekt voor november en het plan gesmeed weer richting Oost-Azië te gaan.
Het was even puzzelen naar welk land dat zou moeten zijn. Vietnam was geweldig goed bevallen, maar daar was alles al wel bekeken. Thailand dan? Of Birma? Omdat Laos het meest sympathieke land leek waar in twee weken op een relatief klein oppervlak voldoende te beleven viel, kozen we daarvoor.

lange reis een propellorvliegtuig

Het werd een vlucht vanaf Schiphol in drie etappes. Amsterdam - Abu Dahbi, Abu Dahbi - Bangkok en van daaruit met een klein propellervliegtuig naar Laos, naar het vliegveld van Luang Prabang in het Noorden van Laos, pakweg 75 kilometer van de Chineses grens. We vlogen (heen) met Emirates en Lao Sky, de Laotiaanse luchtvaartmaatschappij met een indrukwekkende staat van ongelukken.
Een lange lange vlucht en rondhangen op een van de Golfstaat-vliegvelden is supervervelend.

De vlucht met het kleine propellorvliegtuig was weer een ervaring. Ik had nog nooit in een lijndiensttoestel met propellors gevlogen. In het vliegtuig had ik uitzicht op de propellor - wow, wat bogen de bladen ver door.

 

Luang Prabang, wat een leuke stad.

Een Aziatische markt is altijd een mooie ervaring Van alles te koop

Luang Prabang is een bewaard gebleven koloniale stad met veel Franse gebouwen en een heel prettige sfeer. De Mekong stroomt langs de stad en dat geeft veel bedrijvigheid. Natuurlijk zijn er heen-en-weer-pontjes, maar ook lange smalle veerboten naar andere steden.
De stad herbergt veel prachtige Boedhistische kloosters bevolkt door monniken in oranje gewaden.

Het leven begint al vroeg in Luang Prabang. Bij zonsopkomst gaan de monniken er op uit om (ritueel) rijst te bedelen. De markt is dan al ingericht en de koffietentjes gaan open - de croissants zijn te koop.

Laotianen eten qua dieren alles wat leeft. Op de markten koop je de meest exotische beesten voor op je bord - niet op mijn bord dan. Ik zag spinnen, maden, sprinkhanen, katten en ratten.
Vogeltjes worden verkocht om voor Boedha vrij te laten en krekels omdat ze zo leuk tjilpen.

 

Amerikaanse agressie

Een Amerikaanse clusterbom

Ofschoon Amerika niet in oorlog was met Laos, ten tijde van de Vietnam-oorlog, hebben ze er vreselijk huisgehouden.
Noord-Vietnamese troepen die de kolonisatie wilden beeindigen, gingen richting het Zuiden van Vietnam via Laos toen de VS de grens Noord-Zuid scherp bewaakte. Dat was voor Amerika aanleiding ontzettend zware bombardementen uit te voeren op het Noorden en Oosten van Laos.
Ze hebben dat op een walgelijke manier aangepakt, namelijk met napalm, agent orange en clusterbommen. En dat in een enorme hoeveelheid - op Laos zijn meer bommen afgeworpen dan in de hele Tweede Wereldoorlog. Het nare is dat een kwart van de bijna een half miljard bommen niet ontplofte, maar nog steeds slachtoffers maakt. Vooral boeren en kinderen lopen groot gevaar.

Om de bommen op te ruimen en de bevolking te informeren over veilige (schoongemaakte) en gevaarlijke gebieden, heeft elk stadje een informatiecentrum. Dit werk wordt gesponsord door een aantal landen, waaronder Nederland. De veroorzaker, de VS, betaalt nauwelijks mee.

Als je wandelingen maakt, moet je altijd informeren naar de risico's. Veilige routes zijn gemarkeerd.

 

Phonsavan

Slaapbus Fields of Jars

Vanuit Luang Prabang wilden we een rondje door het noorden maken. Het was de bedoeling te vliegen naar Phonsavan, een heel eind zuidoostelijker. Maar toen we op het vliegveld kwamen, bleek het vliegtuigje niet te vertrekken vanwege onweer. Daar ging ons snel en comfortabel reizen...
Om ons reisschema overeind te houden en omdat we reserveringen hadden lopen, gingen we met de "sleeper" naar Phonsavan. Dat werd een hel -achteraf kun je er om lachen, maar een grote bus van voor de uitvinding van vering met korte bedjes die tien uur over hobbelweggetjes dendert is geen pretje.

We kwamen gebroken aan in Phonsavan. Daar organiseeerden we een jeep met chauffeur om ons langs de fields of jars te rijden. Indrukwekkend!

 

Nem Nam Nightsafari

Nam Nem Night Safari Nam Nem Night Safari Nam Nem Night Safari

In de Lonely Planet had ik iets gelezen over een avontuurlijke safari in een natuurpark. Met behulp van internet viste ik wat meer uit over dit avontuur dat door eerdere deelnemers als ongekend fantastisch werd beschreven. We besloten dat avontuur aan te gaan en inderdaad: het was geweldig.

Wat ook mooi was aan de safari (die met boten uitgevoerd werd) was het eco-gehalte. Met ons reisje hielden we een paar gezinnen aan het werk en voorkwamen we wildstroperij. Een heel doordacht concept en geweldig leuk.

 

Zomaar een dorpje

In een dorpje-1 In een dorpje-2

Een heel gewoon dorpje in Laos. Onder de huizen logeert vaak een varken, er wordt vaak buiten en gemeenschappelijk gekookt en er is een gemeenschappelijk ruimte waar alcohol geslobberd wordt. Mensen, ontzettend vriendelijk, hebben het niet breed - dat lees je er wel aan af.

De regering zou het succes van Vietnam wel willen overnemen, maar Laos is een ander land - geen havens bijvoorbeeld en veel minder goede infrastructuur. En wat nog belangrijker is: mensen in Laos zijn super relaxt. Wat morgen kan doen ze morgen en dat nog liever overmorgen,

 

Water

Lekker zwemmen in de rivier Prachtige waterval

De natuur is overweldigend. Qua dieren zie je niet veel (die eten ze op), maar watervallen en rivieren zijn er volop. Het water is best schoon, al zou ik in de Mekong niet graag zwemmen.

Op de foto poedelt Wil in zo'n rivier. Aan het water is altijd wat te doen - er wordt gevist, de was gedaan, gebadderd.

 

Brom

Bart op de brommer Op de brommert

We hebben een paar keer een brommertje gehuurd. Dat kan prima in Laos want het verkeer is er rustig - niemand rijdt hard en men is voorzichtig. Benzine kopen is ook niet ingewikkeld, er zijn gewone pompstations, uiteraard met veel bediening.

We maakten tochtjes vanuit Luang Prabang naar de Honderd Watervallen (in het oosten) en helemaal de andere kant op, naar de grotten waar oude Boedha's werden "opgevangen". Een Boedha mag je niet weggoien, dus staan er duizenden in een soort opvangcentrum voor oude Boedha's. Erg leuk ritje en natuurlijk moest je ook weer het water met een lokaal bootje over.

 

Transport

In een Toyota minivan passen 22 passagiers Een taxiboot Een Tuktuk

Er is maar één klein stukje spoorlijn in heel Laos. Die gaat van Vientiane (de hoofdstad) naar Bangkok. Binnenlands vervoer gaat vooral met behulp van particuliere busondernemingen, soms een serieuze lijnbus zoals wij die kennen, maar het zijn vooral kleine minibussen.
Het is ongelooflijk hoeveel passagiers in zo'n mini-van gepropt worden. We zaten een rit (van vele uren) met 22 man in een Toyota-busje. Onder de stoelen, tussen je benen en vooral op het dak wordt bagage meegetorst.

Voor de langere afstanden, of waar bruggen ontbreken, zijn er lange smalle taxiboten. Afhankelijk van de stroomrichting pruttelt zo'n boot tot vele uren over het water. Je zit vaak open en bloot en in de moessontijd levert dat zo maar een nat pak op. Gelukkig droogt alles weer snel want het is lekker warm weer.
De lange afstand-boot verdwijnt helaas als reisoptie door de bouw van stuwdammen. Verschillende lijnen worden door waterkrachtcentales, door de Chinezen gebouwd, onderbroken.
Mogelijkheden voor binnenlandse vluchten zijn er nauwelijks omdat je altijd Luang Prabang als hub moet gebruiken, dus met overstaptijd en extra kosten zit.

En dan is er natuurlijk de tuktuk - je bent in Azië, dus zijn er tuktuks, En zoals dat hoort, betaal je als westerling minstens tien maal wat een Laotiaan betaalt. Ach, dan kost het nog steeds naar onze maatstaven weinig en heeft de tuktukdriver een mooie dag.

 

Eet smakelijk!

Een eetkraampje Lekker eten met veel verse groenten

Echte carnivoren kunnen hun hart ophalen in Laos. Alles wat leefde wordt geserveerd: ratten, katten, honden, vleermuizen, slangen, maden... Dat lekkers kan ik als vega gelukkig makkelijk laten staan en er is heel veel alternatief voedsel.
Tussen de middag bestel je ergens noodles, die steevast in een groot bord of een grote kom met veel verse groente geserveerd worden. Ook Chinees en Indiaas eten is volop verkrijgbaar en uitermate smakelijk.
Met een betaalkaart, maar ook met een Visa-kaart begin je vaak niets. Je loopt dus met hele stapels duizendjes op zak.
Pinnen is ook lang niet overal mogelijk en als dat lukt, dan vaak alleen met Visa, dus niet met je Nederlandse passen "met buitenland activatie."

 

Corona!

Met een mondkapje Boardingpassen terugreis

Net voor we vertrokken werd in Nederland de eerste Covid-19 besmetting gemeld. Volgens de informatie van Buitenlandse Zaken was Laos toen nog Corona-vrij. Eigenlijk best een goede plek om heen te gaan.
Terwijl Corona in Nederland om zich heen greep, bleef Laos lang groen en veranderde het reisadvies niet.
Halverwege de tweede week sloeg de angst voor buitenlanders in Laos toe - dat waren immers de brengers van het virus. We merkten dat bij het zoeken naar hotels. Op sommige plekken waren we niet welkom meer.

Op de dag van vertrek sloegen de stoppen door: er werden vluchten afgelast en ook die van ons. We hoorden dat nota bene op het vliegveld.
Tja, wat doe je dan op zo'n piepklein vliegveld? Ik zocht de mevrouw op van Lao Sky die vanwege de niet doorgegane vlucht naar Phonsavan het gevoel had dat ze nu iets voor ons terug kon doen. Vraag me niet hoe ze het geregeld heeft, maar we zijn zonder extra kosten via een andere route, met een andere maatschappij teruggevlogen met maar een halve dag vertraging.
Eenmaal op een verlaten Schiphol, begrepen we wat een geweldige mazzel we hebben gehad dat we terugkonden!