Jordanië, november 2019

Acht dagen Jordanië, november 2019


 

Met Wil naar Amman Even cultuur snuiven...

In de NRC werd een cultuurreis aangeprezen. Vlucht, hotels, auto en dat van noord naar zuid in Jordanië. Alle highlights zaten erin. De aanbieding was best aantrekkelijk....
Doen? Ja doen!
Een paar klikken verder was de reis geboekt - zo makkelijk gaat dat.
We hadden ons eerder voorgenomen nooit meer met Ryanair te vliegen. Want uitbuiting van het personeel, klantonvriendelijk, een soort veetransport. De reis zou gaan met Jordan Air.... maar bleek uitgevoerd te worden door een partner. Toch Ryannair dus. Grrrrr. Eigenlijk was dat de enige tegenvaller, want de auto was luxer dan gedacht en de hotels waren fantastisch.

 

Veel kilometers

Bij het rondrijden op de kamelen letten  Bart in de Hyundai

 

Ik vind autorijden in een verre vreemde omgeving leuk. En aan kilometers maken heb ik beslist geen hekel. Wil zit er wat anders in - voor haar is de auto een manier om van A naar B te gaan en dat moet niet te lang duren. Ik was beter af dan Wil, want Jordanië van Noord naar Zuid en weer terug is een heel eind. En we zijn echt van uiterst Noord (de grens met Syrië) naar Zuid geweest (de grens met Saoudie Arabië). Al met al pakweg 2500 kilometer in ruim een week.
De auto was een best aardige Hyundai. Veel te groot, maar dat gebeurt vaker met huurauto's. Ze hebben geen kleintjes (die mij prima passen). Ik had verwacht dat de benzine heel weinig zou kosten in Jordanië, maar het is een niet-olieland waar de benzineprijzen op Europees niveau liggen.

 

Historie, historie en historie

 ticket Petra

 

Jordanië is een archeologische schatkamer van jewelste. Er is heel veel uit verschillende culturen bewaard gebleven, van Grieken en Romeinen tot lokale volkeren als de Nabateërs, met hoogontwikkelde culturen in een tijd dat men in de Lage landen nog in dierenvellen liep.

We kochten een Jordan-pass. Daarmee kun je vrijwel alle nationale bezienswaardigheden bezoeken zonder in de rij eerst een duur ticket te hoeven kopen.
Die Jordan-pass kosste ruim 100 euro, waarvan het stuk Petra het duurste onderdeel is. Wie twee dagen Petra wil doen, is aan de kassa bijna 100 euro kwijt, dus die Jordan-pass haal je er wel uit. Een bezoekje aan de ruïnes van Jerash kost zomaar 20 euro. Jordanië is geen goedkoop vakantieland.

 

Petra

Absoluut hoogtepunt is Petra, de in de bergen verstopte stad van handelsvolk de Nabateërs. Overrompeld is de aanblik van het eerste "paleis" nadat je een klein half uur door de kloof gelopen hebt. Daarna loop je een stad in waar ooit wel 25.000 mensen woonden.
Veel van de gedecoreerde uitgehouwen gebouwen hadden de functie van begraafplek. Maar er zijn ook woningen, opslagplaatsen, winkels.

Het ging om een hoogontwikkelde cultuur die bijvoorbeeld waterleiding aangelegd had naar de stad en daar slim mee omging.
De gebouwen werden van boven naar beneden uitgehouwen. Hout was/is erg schaars en dus konden geen steigers gebruikt worden. Men begon bovenin te hakken en het steenpuin werd als het ware de steiger.

Er wonen nog steeds mensen in Petra, nomaden die er neergestreken zijn en souvenirrommel verkopen of ezeltjes verhuren.

Grappig was dat een van de mooiste "paleizen" van Petra ook bierblikjes staat. Zo werd ik nog menigmaal herinnerd aan die prachtige stad.>

 kloof Petra  paleis Petra blikje Petra bier

 

En ook nog

 Sinterklaasjournaal Bij aankomst op het vliegveld van Amman kocht ik een GSM-kaart met een redelijke databundel. Met je Nederlandse bundel aan de slag wordt een fiasco. Roaming is belachelijk duur: bellen kost 3,99 per minuut en data-prijzen zijn onzinnig hoog. Dus een Jordaans kaartje, dat zonder veel plichtplegingen te koop is. Zo kon Google-maps gebruikt worden als routeplanner, bezienswaardigheden worden voorbereid, kon ik een beetje Facebooken, mailen en ...
... het Sinterklaasjournaal volgen. Tja, dat hoort bij de uitoefening van je eindejaarsfunctie als goedheiligman.

 

Eten en drinken

Eten in Amman In reisgidsjes staat dat de Jordaanse keuken lekkere verrassingen biedt. Hm, dat valt best tegen voor een vega. Alles draait namelijk om vlees.
Uitzondering vormen de Falafel-balletjes, die je overal kopen kunt.
Wij bezochten het neon-terras waar de Jordaanse koning zijn falafel eet. Oké, ze waren lekker, maar de maaltijden zijn toch wat saai en het eten wordt niet bijzonder lekker gekruid. En alles wat geen rauwkost is, was nogal gaar. Eten uit een tajine vind ik niet geweldig omdat alles tegelijk gekookt wordt.

Jordanië is een islamitisch land en alcohol is (dus) mondjesmaat verkrijgbaar - eigenlijk is het er vanwege de toeristen. Het bier is prima, maar wijn is schaars en. Sowieso moet je zoeken naar een café. Bij je maaltijd drink je dus thee of water.

 

Rode Zee

Rondvaart op de Rode Zee op de bodem van de zee ligt een Israelische tank

 

Helemaal in het zuiden heeft de Jordaanse staat een strook land gekocht van de Saudies. Daar is Akaba de einige havenplaats van het land en er is een stuk strand.

Aan de overkant ligt Israel en in de zesdaagse oorlog was het makkelijk oversteken voor de Israëliërs. De stad Eilat ligt aan de overkant.
Bij een rondvaart over het heldere water van de Rode Zee liet men met enige trots een Israëlische tank op de zeebodem zien.

In Akaba hadden we een geweldige hotelkamer: een hele suite op de bovenste verdieping van het hotel met een groot dakterras en mooi uitzicht.
Akaba was niet heel bijzonder. Het leukste was de toevallige ontmoeting bij het kopen van een broodje dat uitliep op een bezichtiging van de bakkerij.

 

Wadi Rum

Wadi Rum zonsondergang in Wadi Rum

 

Volgens de boekjes een onvergetelijke ervaring in de Woestijn. Inderdaad leuk om even de nachtelijke kou te ondergaan, in een tent te slapen en het circus van de zonsondergang mee te maken - voor sommige mensen het "mooiste dat ze in hun even meemaakten".
Tja, ik ben wel wat gewend en niet zo van massatoerisme.

Oke, het viel wel mee. We boekten een 4x4 auto die ons rondreed door de woestijn en we deden wat van een toerist verwacht wordt: Op blote voeten een zandduin op om eeuwig gelukkig te worden en natuurlijk kijken naar de magische zonsondergang in de woestijn. Daar telden we pakweg 40 andere safarigangers die met 4x4-wagens naar "de mooiste plek" waren gereden. De terugtocht na de zonsondergang was grappig - een hele kolonne terreinwagens op weg naar de verschillende bedoeïnen-kampjes.

De accomodatie in een bedoeïen-kampement was de minste die er tijden de reis was. De tent was sober, losse stretcher-bedden type kampeer, de douche was niet echt warm. Het inbegrepen diner dat in grondovens bereid werd, was natuurlijk iets met een schaap. We behielpen ons met de rauwkost (tomaat en komkommer) en de gare groente (wortels, altijd wortels). Pleister op de wonde was dat men bier verkocht en je een waterpijp kon laten stoppen om vervolgens bier+pijp bij een walmend kampvuur onder de sterrenhemel weg te werken.

 

Drijven in de Dode Zee

drijven in de Dode Zee! Het verplichte nummer uitvoeren kon op het privé-strand van het hotel: drijven in de Dode Zee. Eigenlijk hoort daar nog een krant bij - die lees je dan terwijl je dobbert.
Enfin, het is echt waar: je drijft op het ontzettend zoute water op de laagste plek op aarde.
Het water stinkt een beetje naar zwavel en het insmeren met zwarte teer-achtige modder heb ik gedaan omdat het er bij hoort, maar vind ik ook geen verheven avontuur.

Het leukst was een groepje ouder Australische dames dat ontzettend veel lol in dat insmeren had. Ze zagen er niet uit en moedigden andere bezoekers luidkeels aan zich ook zo toe te takelen. Dat deed ik dus.

 

Hoe was het?

kamelen

Petra is uniek. Zoiets zie je nergens. En de Dode Zee is ook bijzonder. Maar is het de moeite waard er heen te gaan?
Voor lekker eten en aardige gastvrije mensen hoef je niet te gaan - het eten vind ik saai en niet heel lekker en warm onthaald voel je je niet. Voor flora en fauna ook niet - dat is er gewoon niet; Jordanië is een woestijnland. De steden zijn niet heel mooi en je gaat niet met leuke aankopen naar huis.

De geschiedenis van het land en de buurlanden is daarnaast verwarrend. Ik wist niet dat Jordanië de Palestijnen zo lelijk in de steek heeft gelaten (en nog laat). De stiekeme deals met Israël, het verraad, de warme banden met Saddam Hoessein, zo'n fossiel koningshuis - het is allemaal ingewikkeld te plaatsen.

Jordanië kan ik afvinken, Petra en Jerash gezien, gedobberd in de Dode Zee..