Lang weekeinde Berlijn (sept. 2006)


Met Wil weggelopen voor haar verjaardag

De televisietoren (Oost) torent nog steeds boven alles uit Omdat Wil helemaal geen trek had in een verjaardag thuis, boekten we een lang weekeinde Berlijn - "we", dat was ik. Ik kwam op het idee door een advertentie van Transavia, die om haar zoveeljarig bestaan te vieren tickets voor één euro in de aanbieding deed. Jajaja, daar kwam natuurlijk nog wel een beetje bij voor luchthavenbelasting, startrecht, landingsrecht, de ANVR-bijdrage, brandstoftoeslag en de hele bups. Maar dat mocht de pret niet drukken: wij gingen naar Berlijn!

bij de foto rechts: Oud en Nieuw; je ziet de weerspiegeling van opgeknapte koopmanshuizen en de Oost-Berlijnse televisietoren in een van de nieuwe regeringsgebouwen aan de Spree.  

Op zoek naar herkenning

Voor de Brandenburger Tor Ik was vaker in Berlijn, maar toen was de muur er nog en bestond er een enorm verschil tussen oost en west. Sommige plaatsen vielen in niemandsland, zoals de Brandenburger Tor - daar kon je nu onderdoor lopen. Achter de Brandenburger Tor is aan de Pariser Platz enorm gesloopt. Het plein moet klaarblijkelijk weer teruggebracht worden naar de staat van het Interbellum.

Bovenop de Brandenburgerpoort is een kleine wijziging zichtbaar. De Russen haalden na de oorlog het nazi-kruis onder de Duitse adelaar van de zegekar vandaan en het nieuwe Duitsland plaatste het weer terug. Een twijfelachtige correctie. 

We hebben moeten zoeken naar typisch Oost-duitse relieken, naar restanten van geschilderde opwekkende leuzen (onvindbaar), of Lenin- of Marx-straten en standbeelden. Ze zijn er nog wel, maar minimaal. 

Trabi-safari

Een Trabi - de enige "wilde" die we zagen Met veel geknetter trok een rijtje Trabantjes door de stad. Op de auto's: "die Trabi-safari" - en dan een telefoionnummer. De Trabantjes, ooit zag je in Oost niet anders, is zo goed als uitgestorven. Deze (rechts), kwamen we tijdens een wandeling in Prentzlauerberg nog tegen - echt de enige "wilde" die we zagen.

Kilometer na kilometer

De muur is haast overal afgebroken. Om te markeren waar die stond, is in het plaveisel een markering aangebracht. Berlijn is een grote en ruime stad en de metro en tram van de vroegere gescheiden stadsdelen zijn nog niet erg goed geïntegreerd. De metro is snel, maar je moet omslachtig overstappen van de ene lijn op de andere. De tram stopt om de 100 meter en ploetert zich door het drukke verkeer. We liepen (dus) heel wat af van ons hotel aan de Westkant van de Kurfürstendamm naar the places to be: in het Oosten - een tip voor als je een hotel zoekt...

De muur is overal verdwenen, op wat kleine stukjes na en een gerestaureerde lengte van pakweg 100 meter bij een muurmuseum vlakbij het Hamburger Bahnhof.

Het Hamburger Bahnhof, prachtig gerestaureerd en nu een museum voor moderne kunst Dat voormalige station is in navolging van d' Orsay in Parijs omgetoverd in een museum voor moderne kunst.

Het moet worden gezegd: dat is een geslaagd project. Het gebouw is prachtig, met veel licht en ruimte. Er was weinig werk, waarvoor men zich verontschuldigde; we zaten midden in een collectiewisseling. 

Wil was in haar nopjes met het tentoongestelde werk, ik wat minder. Keith Haring en gekleurde vlakken van metaal of doek vind ik maar matig.

Oude typische oost-gebouwen zijn in Prentzlauerberg op een kunstzinnige manier omgebouwd tot, in dit geval atelier- en woongebouwen.

Prentzlauer Berg is the place to be

Het voormalige Oosten heeft de rol van progressief cultureel centrum helemaal overgenomen van het Westen. De wijk Prentzlauer Berg spant de kroon. Het is een oude wijk die bruist van activiteit, gebaseerd op krakers, kunstenaars en alternatievelingen. Inmiddels is er wat aan het veranderen nu het grote publiek, moe van het vreten voor het volk van de McDonald en de Duitse Blokker-varianten, zich massaal op Prentzlauer Berg stort. Toch is het er fantastisch toeven. Veel kleine eetgelegenheden, galeries en geinige winkels.
Het pand op de foto hiernaast is op een gekke manier opgeknapt. Boven kan  gewoond worden. Op de benedenverdieping zijn grote, hoge ateliers met heel veel sfeer. Op het achterterrein, is een alternatieve "strandtent" gevestigd. Uit de grond steken neuzen van Trabantjes, op een zeecontainer staat een Jules Verne-achtig vliegtuig. En dan is er nog die helicopter - het kan blijkbaar in Prentzlauer Berg.