Australië 2002 (3)


Klik hier voor de eerste AustraliŽ-reis in 2000
Klik hier voor de tweede AustraliŽ-reis in 2001
Klik hier voor de derde AustraliŽ-reis in 2002

Reis-3, 2002

Een rare reis...

Anke was na de tweede AustraliŽ-reis idolaat teruggekomen. Ze was in haar thuisland geweest, ze was op de verkeerde plaats geboren ... Dus moest er een derde keer van komen, maar dan heel veel langer.
Anke organiseerde daarvoor een soort stage bij het Australische echtpaar Carol en Roy, die een opvang-centrum waren begonnen voor aangereden kangoeroetjes. De afspraak was, dat ik na haar stage nog een paar weken met haar door de Outback tussen Adelaide en de Blue Mountains zou trekken.
Die stage was een enorm succes; het was inderdaad haar beloofde land en Roy bleek later zelfs haar prins op het witte paard te zijn.

Terwijl ik de website van Anke bijhield en daar haar enthousiaste verhalen op zette, zonk de moed me steeds verder in de schoenen. Het werd steeds duidelijker dat ze vaker, nog veel langer, waarschijnlijk voor altijd in Oz wilde zijn.

Mijn drie weken vakantie in 2002 waren jammer van de tijd en het geld. Maar wat doe je? Alles was geboekt en een hekel hadden we niet aan elkaar.
De travel-tip die me op het vliegveld van Perth werd aangereikt was echter aan mij niet besteed....

 

Van Adelaide Noord-Oost

Vakantie-3 in AustraliŽ startte voor mij met het ophalen van Anke van haar stage-adres in Roo Gully (ruim 100 kilometer ten Zuid-Oosten van Perth) met een gehuurde Ford Focus, kennismaken met Carol en Roy, met Anke terugrijden naar Perth en samen vliegen naar Adelaide.

We begonnen met een stuk te rijden dat we ook ongeveer per Ghan hadden afgelegd in 2001. Helaas was er toen weinig uitzicht en werd het snel donker. Per automobiel maak je het landschap toch wat meer mee. Je ziet bijvoorbeeld veel meer kangoeroes links en rechts enOP de weg hopsen. Gevaarlijk hoor, je moet goed uitkijken. Die borden staan er niet voor niks!
Het werd al snel kaler en droger en het asfalt maakte spoedig plaats voor zandwegen waar je road trains al van verre ziet aan komen denderen. Enge dingen die road-trains, vrachtwagens met tot wel 5 aanhangers erachter - die stoppen dus nergens voor!

Een stuk ten Noorden van Adelaide liggen twee mooie "NPs" (National Park), namelijk Flinders Range en Sturt NP. Flinders is een voormalige boerderij met een natuurlijke muur er half omheen. Je kan op het boerengebied een beetje rondrijden, ziet allerlei resten van de vroegere exploitatie en vooral in het voorjaar is het er paradijselijk.

Op de foto links zie je de muur niet, maar wel de overweldigende ruimte en natuur van Flinders Range

 

Cameron Corner

 

Bij Cameron Corner komen de staten Zuid-AustraliŽ, Queensland en Nieuw-Zuid-Wales samen. Een soort drielandenpunt dus, gemarkeerd met vlaggen en borden, maar wat de plek vooral bijzonder maakt is dat je er het dog-fence kan passeren via een soort sluis. Dat hek om New-South-Wales is bedoeld om de dingo's, wolfachtige outbackhonden. te weren en vele honderden kilometers lang. Die dingo's komen trouwens toch ook aan de kant van NSW voor, maar het hek werkt wel. Dingo's vallen schapen aan en richten soms ware slachtpartijen aan in ee kudde.

Het Outback-gebied rond Cameron Corner is een woestenij, dat kan je op de satelietfoto zien. Er is bewoning, maar wat je er zou moeten doen is mij onduidelijk. De agrarische mogelijkheden zijn minimaal vanwege de droogte. Toen ik er was, vertelden de mensen dat ze al anderhalf jaar geen regen hadden gezien! Water wordt aangevoerd met tankwagens, een dure grap en voor het drenken van vee natuurlijk niet te doen. De paar bomen die Cameron Corner telt, vragen heel wat aandacht!

Bij Cameron Corner kun je tanken en overnachten. Dat overnachten kan in ťťn van de twee cabins, maar de meeste schaarse bezoekers hebben een motorhome bij zich of zijn trucker die overnachten in hun slaapcabine. Je voertuig zet je neer in het zand en sluit je aan op de enige voorziening: een stopcontact.
De stroom voor dat stopcontact komt uit een generatorschuurtje waar twee grote dieselaggregaten dag en nacht staan te loeien. Stroom heb je ook in de nacht nodig voor de airco's en koelkasten.

 

Zandwoestijn

Zoveel prachtig oranje en rood zand was er in de Great Sandy Desert niet. Daar waren veel polletjes en kleine, lage dorre struikjes, hier was veel meer zand met wat slordig rondgestrooide bomen.
Als je een paar kilometer alleen maar zand hebt gezien, sta je er van versteld dat zomaar ergens weer een groepje bomen staat. En dat is dan echt een plek om even bij te komen - vinden dieren ook. Ik zag er een varaan zoals ik nergens eerder of later zag. Een lummel van misschien wel twee meter die een soort konijndier aan het opschrokken was. Brrr wat een griezel.

In het stadje White Cliffs wordt opaal gevonden. Dat is dan ook de enige reden om er te willen wonen. Wederom: geen water, heet en nog eens heet. Daarom wonen veel mensen onder grond. Da's handig, want dan kan je je mijnstelsel dat je aanlegde op zoek naar mooie stenen, je relatief koele huis bouwen.

 

 

The Yellowbus

Het was erg droog. Dat kon je aan het landschap zien, maar ook aan de verdorste koeien langs de kant van de weg, de droge drenkbekkens en de honderden dode kangoeres. Die rook je al op afstand, een koe veel erger dan een roe natuurlijk.
Op de foto zie je "The Yellow bus". In de Rough Guide staat dat ding beschreven. Ik weet niet meer hoe die Londense dubbeldekker daar kwam, maar je staat raar te kijken. Niemand die in de omgeving woont, er is geen weg en zeker geen bushalte.
Ik vind het een van mijn meest typerende Oz-3-foto's. Het geeft iets van mijn verloren gevoel weer van deze drieweekse derde Oz-reis

 

Floadway

Ook wel leuke dingen hoor. Om echt spannend te vinden, zo'n floadway. Waar deze was weet ik niet meer.
Het moet in het nattere zuid-oosten zijn, misschien wel in het gebied van de Blauwe Bergen, niet heel ver meer van Sydney.

Uit deze foto die ik met uitgestrekte arm van mezelf maakte, knipte ik mijn hoofd en zette die kop met een wervende tekst op d-date. Dat leverde me een reactie van een kunstenares uit 's Gravenhage op. Voor de rest van het verhaal: zie de pagina Liefde elders op de webstek.

 

Sydney, terug naar huis

De laatste twee dagen in Sydney trokken Anke en ik er alleen op uit. Eindelijk, want de hele tijd hou je elkaar zo ongeveer gevangen in je huurauto die naar Sydney moet. Er gaat in de Outback geen trein en stel je je geen bushalte voor bij Cameron Corner...

Een aardige manier om wat van Sydney te zien is een dagkaart voor de ferries te kopen. Daarmee kan je een heel eind komen. En uiteraard passeer je het Opera House en ga je onder de indrukwekkende stadsbrug door.

Dat was Oz-3. Ik was blij dat het voorbij was. Achteraf heb ik gedacht dat het beter geweest was niet te gaan, of in Adelaide toch mijn eigen plan te trekken. Maar Anke opzadelen met een Landcruiser die 3000 kilometer verderop ingeleverd moet worden, da's ook al zoiets.
En ik moest uiteindelijk toch ook een vliegtuig in Sydney halen....