Australië


Klik hier voor de eerste AustraliŽ-reis in 2000
Klik hier voor de tweede AustraliŽ-reis in 2001
Klik hier voor de derde AustraliŽ-reis in 2002

 

Drie jaar achtereen ben ik naar Australië geweest. Dat was meer dan de bedoeling, in elk geval meer dan mijn bedoeling.
Maar Anke wilde er zóó vreselijk graag heen. Tsja, dan schiet er even geen andere bestemming te binnen.

 

Reis-1, november 2000

Zorgvuldig voorbereid ...
.... werd een rondje van een maand Australië waarin heel wat Australië-"essentials" opgenomen werden!

  • Week-1: vliegen van Amsterdam naar Sydney en van daaruit met een kampeerbuis naar Adelaïde rijden.
  • Week-2: Even voor Adelaïde voor een paar dagen met de ferry naar Kangaroo-Island. Vervolgens vanuit Adelaïde met de legendarische Ghan (trein) naar Alice Springs.
  • Week-3: In Alice de volgende camper oppikken om door te rijden naar Darwin en van daaruit vliegen naar Cairns.
  • Week-4: Vanuit Cairns een duikcursus met aansluitend drie dagen Great Barrier Reef. En dan weer naar Amsterdam, via Darwin.
Het was een geweldige ervaring, in meerdere opzichten. Ik neem je mee langs de highlights en geef wat do's and don'ts.

Meteen uit het vliegtuig zochten we een hotel op. Dat was een gouden greep, want je bent he-le-maal geradbraakt na bijna twee dagen vliegen tegen de tijd in. Alle benul van tijd is weg en wat ben je gammel en moe. Vreselijk stom om dat meteen een auto op te pikken (dat deed ik drie jaar later trouwens wel).
Dit keer was eerst overnachten in Sydney ook slim, omdat ergens onderweg mijn bagage zoekgeraakt was. Ik kreeg van Qantas Airlines dus het unisex-noodpakket met de befaamde onderbroek die iedereen past en de tandenborstel voor eenmalig gebruik - hoe is het mogelijk, dat na één keer poetsen de haren al helemaal plat ligggen.

 

Haal je je auto in Sydney?

Dag twee bestond uit het ophalen van de camper - nog steeds zonder mijn bagage, die "onderweg was". Uiteindelijk kwam de rugzak toch bij de Herz aan en kon er vertrokken worden. Met linksrijden had ik helemaal geen ervaring en dan in de spits dwars door het drukke Sydney is heel bijzonder. De mooie Sydney-brug ben ik per ongeluk drie keer overgegaan. De eerste keer over een strook waardoor het onmogelijk was op de juiste weg te geraken, dus nog maar een keer opnieuw - eerst terug dus. De derde keer, via de tolstrook, ging het goed.

 

 

Doe mij maar een 4WD!

De camper was een Nissan-busje met voorwielaandrijving. Dat detail betekent dat je alleen over "sealed" wegen rijden mag. En eigenlijk kan dat ook niet anders, omdat je anders, op hobbelige zandwegen, met je bus helemaal uit elkaar rammelt. Met de keus voor een gewone camper, valt in Australië driekwart van de wegen af om te berijden. En dat zijn eigenlijk de leukste wegen, naar de leukste oorden.

 

 

Van Sydney "onderlangs: Kangaroo-island - erg de moeite waard.

Het eerste deel van de eerste AustraliŽ-vakantie, voerde ongeveer langs de zuidkant van Australië naar Kangaroo-Island (Pakweg 100 km van Adelaide),
Via de "Snowy Mountains" (foto boven) en de "Three Sisters" (foto onder) richting Melbourne. Van daaruit langs de zuidkust naar de wijnstreek onder Adelaïde. In die streek zagen we voor het eerst de gigantische rode kangoeroes. Daarvoor waren het kleinere roo's of wallabies. Die wallies lijken wel op kangoeroes, maar dat is een overeenkomst zoals die tussen paarden en ezels bestaat. Het zijn echt verschillende beesten en een stuk kleiner dan veel kangoeroe-soorten.

 

 

Pas op in het donker.

Als je in het schemerdonker "buiten" rijdt, moet je vreselijk op kangoeroes letten. Het wemelt er van en ze zoeken de wegen op. Dat loopt makkelijker en voelt lekkker warm. Als jij er aankomt met je automobiel, vluchten ze helaas niet naar links of rechts, maar ze blijven in het spoor van je lampen, want dan zien ze beter waar ze heen hopsen. Helaas, helaas ... Dat is vaak hun dood, gingen ze maar van de weg af. Je ziet in heel Australië dus verkeersslachtoffers. Bij tientallen, gewoon in de berm, maar ook platgereden op het asfalt.

 

 

Aussies zijn niet leuk voor kangoeroes

Australiërs zijn in het algemeen niet zuinig op hun bijzondere dieren. Koala's, vogelbekdieren, vreemde vogels en sommige kangoeroes hebben het moeilijk. Er wordt wel aan bescherming gedaan, maar de manier waarop ze met name met kangoeroes omgaan is ten hemel schreiend. Kangoeroes worden beschouwd als hinderlijke beesten en jaarlijks worden er miljoenen om zeep geholpen, voor de fun, in het verkeer, om als hondenvoer te dienen en vooral omdat ze net als schapen en koeien gras eten - boeren beschouwen ze dus als vervelende concurrenten voor hun kuddes. Ze schieten kangoeroes zelfs om hun eigen kinderen aan een joy te helpen als een soort levend knuffelbeestje. En als de jonge roe te groot wordt, knallen ze 'm af en "halen" ze even een nieuwe.
Op krokodillen zijn ze inmiddels zuiniger. Afknallen voor de huid mag niet meer en dus komen er weer meer. Zoveel meer, dat het overal oppassen geblazen is!

 

 

(Andere) Bijzondere dieren.

Koala's en walvissen zijn ontdekt als toeristische trekkers. Gelukkig is na het wereldwijde vangstverbod in Australië de walvisvangst omgezet in een attractie waarbij toeristen voor foto's kunnen maken in plaats van dat de walvis geharpoeneerd wordt. Aan de hele west- en zuidkust komen walvissen voor en kan je mee op een whale-safari.
Op de ferry naar Rottnest in de tweede Australië-vakantie heb ik ze (ver weg) boven het water zien springen - fantastisch!
Koala's zijn veel minder aaibaar dan je misschien denkt. Ze hebben gemene klauwen met lange scherpe nagels. Op de plekken waar je ze bekijken kan, ook wel van heel dichtbij, word je gewaarschuwd voor hun streken. Een koala leeft van één bepaalde soort eucalyptus. Hij eet de bladeren die hij in een trage klimtocht gedurende enkele uren per dag tot zich neemt en trekt vervolgens zo'n 20 uur slaap uit voor de vertering daarvan.

In het noorden kun je de Jumping Crocodile Cruise meemaken. Dat is een belachelijk gebeuren.
Met een karbonade aan een touw worden kroko's tot springen bewogen. Dat doen ze echt, tot meters boven het water. Kijk maar naar de foto!

 

The Ghan; van Adelaide naar Alice Springs

Van oost naar west rijdt een trein over een bijna kaarsrecht spoor, dwars door de woestenij. Ongeveer in het midden, bij Adelaide, is er een aftakking naar boven, naar Alice Spings. Wellicht ken je Alice Springs van de Flying Doctors, de "radio-school" of Uluru, de gigantische rode rots die je in alle Australië-folders tegenkomt.
De verbinding tussen Adelaide en Alice Spings wordt onderhouden door "The Ghan", een comfortabele lange aluminium trein die wordt getrokken door een geweldige diesellocomotief.
Wij namen "The Ghan" om de lange, lange en volgens de boekjes saaie autorit door de woestijn te vermijden en een andere ervaring op te doen. Die trein is een hele belevenis; je kan natuurlijk mooi om je heen kijken, een beetje heen en weer lopen, van alles eten en zelfs een douche nemen.
"The Ghan" is bepaald geen TGV of iets vergelijkbaars. Dat komt vast nog wel eens, maar nu is het wellicht leuker.

 

 

Van Alice Springs naar Darwin

Misschien ken je het van The Flying Doctors of de Televisie-school. Of toch ook van Aylers Rock, door de Aboriginals Uluru genoemd?
Voor The Legendaric Ghan was Alice het eindpunt. Daar, midden in de woestijn ligt een soort kunstmatige oase. Met veel stof op de wegen en kwijnende plantjes in de berm. Als stad niet de moeite waard, als beleving wel. Bovendien het vertekpunt voor een meerdaagse autotocht van honderden kilometers naar Darwin, in het midden-Noorden van Oz.

Je komt langs de Devil Marbles (rode reuzen-knikkers) en Mataranka Pool, om maar wat te noemen. Iedereen doet die plaatsen aan. En onderweg kom je steeds dezelfde mensen tegen op de lange, lange smalle rechte weg naar het tropische noorden.

Darwin ligt eigenlijk vlak bij IndonesiŽ. Bali is maar een klein stukje en voor Aussies een klein uitje. Er zijn dus naast de wallies en roos allerlei tropische dieren en ook veel onvriendelijk krokodillen. Er zijn "sweeties"en "salties" en die laatste, de smerigste, tref je ook in de buurt van Darwin. Niemand waagt zich daar het water in, omdat de beide soorten hun eigen onhebbelijkheden kennen. Ach, dan zijn er ook nog de schorpioenen, slangen, giftige kwallen, de pijlstaartroggen en de mensenhaaien. Lekker daar.

 

 

Great Barrier Reef

Wat een mooie ervaring: een duikcursus in Cairs en daarna een paar dagen op het rif vanaf je duikboot 6 duiken per dag maken. Ik ontmoette op de zeebodem een reuzenschildpad, die lekker lag te slapen op het zand, zwom tussen mooie vissen en wuivende koralen. Echt een belevenis.
En ik hield er mijn PADI-duikbrevet voor Open Water aan over, toch ook een aanwinst.

Het was trouwens wel een beetje afzien zo'n spoedcursus. De studiedagen aan wal duren lang en zijn vrij saai, ook het duiken in de kleine put is niet superleuk. De zeedagen duren nog langer en wij hadden de vage eer met een erg oude wiebelboot zonder privacy op pad te gaan. Op het rif zagen we boten van de concurrentie met stabilisatievinnen, kamertjes, zoetwaterdouches, en dergelijke.
Toch mocht dat de pret niet drukken - integendeel. De sfeer aan boord was prima en de beloning van een duik was het idioot vroege opstaan waard (Waky, waky, the sun arrives....")'! Het gemis aan privacy viel mee. Tussen de duiken door was je druk met van alles en 's avonds tolde je van vermoeidheid je kooi in.

 


Klik hier voor de eerste AustraliŽ-reis in 2000
Klik hier voor de tweede AustraliŽ-reis in 2001
Klik hier voor de derde AustraliŽ-reis in 2002