Algarve, Portugal, mei 2019

Lekker weekje zonnnnn aan de Algarve; 8 t/m 16 mei 2019


 

bloeiende cactussen

Zoek de zon op ...

Vaker gedaan: om de winter te verkorten, even naar de zon. Doorgaans doe ik dat eerder dan in mei, maar het moest er toch van komen.
Ik was vaker in Portugal, maar nooit helemaal in het zuiden, in de streek Algarve waar zoveel Nederlanders zon en zee komen proeven. Je bent dan een beetje op je hoede; er zal toch niet een Volendamse haringkar en een Broodje Bram te vinden zijn?
Dat viel gelukkig alles mee, misschien ook wel omdat het begin mei was.

 

Huisjes van AirBnB

Het eerste huisje heeft een zwembad Ook dit keer, maar dan tijdig, zocht ik op internet naar huisjes - en reviews daarover. De week werd in twee verdeeld, met in de eerste helft een huisje in het oosten en in de tweede helft een huisje aan de westkant. Beide met voldoende comfort en vooral veel privacy.

Huisje-1 was een tot onderkomen vertimmerde schuur van de Engelse mevrouw Lucy, die ongelooflijk gastvrij was en daarbij veel woorden nodig had.
Lucy en haar partner woonden zelf in het grotere huis en hun passie was het opvangen van zwerfhonden. Die begroetten je luidkeels bij aankomst, maar verder hielden ze gelukkig hun bek.

Bij het huis was een flink zwembad dat gebruikt mocht worden. Al was het soms best warm, het water was dat nauwelijks. Wil heeft een duik gemaakt, maar ik hield het voor gezien.

 

ik zit voor huis twee in de zon Wil zit voor huis twee in de zon

 

Huisje-2, in het westen, lag lekker alleen. De verhuurmevrouw gaf wat korte instructies en maakte zich snel uit de voeten. We hebben haar niet weer gezien.
Het huisje was volledig van hout dat lekker kraakte als je liep. Met de badkamer krijgt de mevrouw binnenkort groe problemen, want tegels plakken op houten planken is niet zo'n goed idee. Er waren meerdere tegels stuk, de voegen sprongen eruit en het water had vrij spel.
De huisraad kwam vooral van de Ikea, met goedkope kwaliteit die daarbij hoort. Gelukkig was het nog allemaal vrij nieuw en heel. Ik krakte wel door een gammele terrasstoel trouwens. Nee, dat heeft met mijn gewicht niks van doen.

Toch was het plekje fijn. Heerlijk rustig en met diverse wandelmogelijkheden.

 

Prachtige wandelingen

wandeling langs de westkust wandeling langs de westkust wandeling langs de westkust

 

Wie van wandelingen houdt, beleeft in de Algarve gouden tijden. Een kilometer of 20 boven de zuidkust is de Alrgarve prachtig. Mooie heuvels met veel boemen, vooral aan de Spaanse kant. In het westen zijn er lekkere kustwandelingen te maken. Daar waar je door rul droog zand moet als het waait is het zandstralen inbegrepen.

In het uiterste zuidwesten vind je "het eind van Europa". De weg erheen is veelbetreden natuurlijk, maar je kunt ook te voet over en langs de rotsen. Dat is een route die mij meer aansprak. Er staat een vuurtoren waar je ijs kunt kopen en waar de autorijders en wandelaars elkaar weer tegenkomen.

 

Ooievaars

de Algarve is vergeven van de ooievaars - nergens zag ik zoveel nesten bij elkaar De Algarve is vergeven van de ooievaars - nergens zag ik zoveel nesten bij elkaar als langs de oude autoweg van Oost naar West. Om schade door nesten te voorkomen, staan op stroommasten draaiende molentjes en op gebouwen zijn ook ooievaar-werende voorzieningen aangebracht.
Daar waar dat niet gebeurde, zie je vooral bij drassige velden nest naast nest. Ook kerken, grote oude gebouwen en stadsmuren zijn geliefde nestelplaatsen.
Ik vind ze wel leuk, die uivers, maar kan me voorstellen dat je die herrie en rotzooi liever bij de buren hebt.

 

Gezelligheid, terrasjes, lekker eten

vrouwtjes in een cafeetje aan de klets smikkel - smikkel frietes met sardines

 

Portugal is een visland - hoe kan het anders met zo'n enorme kustlijn. Het is er goed toeven, met lekker eten en smikkeldingetjes (zoals kaasjes).
Op veel pleken kun je geroosterde sardines krijgen waar men graag over praat. Want sardines, dat is Portugal.
Het was, vertelde men, helemaal de verkeerde tijd voor sardines. Die je nu kreeg kwamen uit de vriezer en dat was niks. Elk gehucht bij de kust heeft een visafslag waar je verse vis haalt, zo uit zee, zo op het bord. Dat is aan mij wel besteed.

De cafeetjes zijn niet Hollandsch gezellig, maar er is veel te kijken. Het is heel gewoon dat je in een cafeetje even snel een bika naar binnen slaat en een praatje maakt met de buren. Een bika? Dat is een mini-kopje-koffie. Heel sterk, veel minder in een kopje dan een gewone espresso.

 

Zomaar nog wat foto's...

zonnig straatje met een Renault-4 en een Vespa Een nostalgisch plaatje, zomaar in een straatje. Een Renault-4 gaat in een pekelloos land waar repareren betaalbaar is natuurlijk veel langer mee dan in Nederland. En voor een Vespa scooter geldt dan ook.
In dit straatje staan ze zomaar bij elkaar in de zon.

pikante tegels Portugezen zijn dol op tegels. Ze bekleden hun huizen er van binnen en buiten mee.
In vroeger tijden werden, net als onze Friese en Delftse tegels, schilderwerkjes op de tegels aangebracht en meegebakken.

In Nederland zie op de tegels bloemen, dieren of zedige bijbelteksten. In Portugal zie je het zuidelijk temperament terug in de tegels, zoals op deze frivole tegelsjablonen, met liefkozende schaarsgeklede stelletjes.

bosbrand resten Enkele jaren achtereen woedden enorme bosbranden in de Algrave.
Grote stukken bos gingen in vlammen op. Nieuwe natuur wint terrein, maar verkoolde stammen zag je nog overal.