Briefje Gerdy

Briefje Gerdy

Nadat ik Gerdy járen niet had gezien, kreeg ik eind 2004 via mijn ouders onverwacht een kaartje van haar.
Haar zus bleek de pedicure van mijn moeder te zijn en tijdens de voetbehandeling kwam ik ter sprake. Zus vertelde zus iets van het gesprek en Gerdy trok de stoute schoenen aan.
Gerdy wilde weten hoe het me in de 30 verstreken jaren vergaan was en stelde een ontmoeting voor. Na wat heen-en-weer mailen kwam er een reünie voor twee personen van. We spraken af in winderig Harderwijk, waar het weerzien een verassing was. In minuut-twee waaide mijn paraplu stuk, maar dat was een opmaat naar een leuke middag en avond.

We kletsen bij en wonderlijk om te zien hoe weinig je na 30 jaar van elkaar vervreemd bent. Niet dat de verliefdheid toesloeg, maar het ging (gelukkig) over meer dan alleen maar het gure weer of hoe droevig Harderwijk kan zijn.
Natuurlijk knaagde de tand des tijds genadeloos aan ons, maar eigenlijk was Gerdy niet erg veranderd.
Wel heeft ze net als ik wat relatie-deukjes opgelopen. Ik hoorde ook het verhaal van de jongen "met minder onrust", die door haar ouders als veel geschiktere jongen geïntroduceerd werd en waarmee Gerdy -veel-te-vroeg- trouwde.
We mailen af en toe met elkaar en het is verbazend hoe makkelijk je (weer) contact hebt na al die jaren.

Hier is het briefje dat onverwacht arriveerde:

Klik hier om terug te gaan naar de pagina Liefde