Van zes tot twaalf

Van zes tot twaalf jaar

Terug Levensloop Volgende

Bart met variabele condensator Deze oldtimer moest uit eklkaar De Hupjes en Velvisjes hoorden nog tot de kennissenkring. Meneer Hup nam wel eens een radio voor me mee, waar ik dan met grof gereedschap op los ging, Hoe zou het toch gekomen zijn, dat ik zo'n radiohobby heb?

Rond het huis in de Lelystraat werd volop gebouwd en hekken waren toen nog niet nodig. Het was een Eldorado voor kwajongens. De wijk lage midden in de weilanden, dus had ik altijd kikkers, salamanders, natte schoenen en sokken. Feest was het toen tuinen opgehoogd werden met stadsgrachtslib. Ik haalde pijpenkoppen, botten, kogels en een ernstige bloedvergiftiging uit de drek. Mijn grote vriend was Erik Visser (warmwaterpisser). De hele lagere schoolperiode trokken we samen op.

Mijn ouders waren zuinig en werkten hard. Toen dat (weer) kon, ging mijn moeder als handwerkjuf op scholen aan de slag. Een vrijgezelle nicht van mijn vader, tante Jennie, paste dan op Janine en mij. Fijn dat ze dat deed, maar het was voor Janine meer nodig dan voor mij natuurlijk. Tante Jennie was dovig en met haar praten moest op volume.

Mijn ouders lieten mij eind 1969 testen door de Overijsselse Christelijke Stichting voor School- en Beroepskeuze. Mevrouw Tulp-van Streun had na een gesprekje van een kwartier (?) o.a. het volgende opgemerkt:
"Bart is een bijzonder eerzuchtige jongen, hij zet altijd alles op alles om het hoogste te bereiken. ... waarbij hij anderen beslist niet zal ontzien."

Klik op de bladzijde om die te vergroten.

Tja, dit is een bladzijde uit een schriftje dat ik volkliederde toen ik elf of twaalf was (1970) . Het is een bladzijde uit een soort "zomerboek", een boek met verhaaltjes, raadsels, spelletjes en deze identificatiepagina. Ik maakte verschillende van die boeken, maar deze bladzijde is helaas geen terugkerend fenomeen....

Klik op de bladzijde om die te vergroten.


Terug Levensloop Volgende