Huisdieren

Kennismaking - Huisdieren - Schildpadden


Eind 2011 heeft Daphne de geest gegeven. Apollo ging zomer 2012 mee naar de Bourgogne en is daar gebleven. Ondernemend als-ie was nam Apollo de benen. Wil en ik zochten ons rot, hingen briefjes op - maar geen Apollo.
Schildpadden komen voor in het wild in Frankrijk, dus er is enige hoop dat Apollo het nog een tijdje redt.

Deze (gedateerde) pagina laat ik staan als een herinnering

 

Schildpadden

Sinds oktober 2005 heb ik (weer) twee schildpadden. Ze "luisteren"naar de namen Daphne en Apollo. Apollo is de grootste, maar het is onzeker of deze mannennaam bij de sexe van de schildpad past. Dat kan ik niet zien en het schijnt zowiezo erg moeilijk te zijn om te ontdekken bij kleine schildpadjes. Misschien is het juist andersom; is Daphne dus Apollo - vice versa.
Daphne en Apollo zijn van het soort Griekse Landschildpad, niet-vleeseters net als hun baasje. Ik kreeg ze van ex-schoonpapa Bert, die al vele jaren een enorme collectie Griekse Landschildpadden heeft. Eerder liepen er in de tuin van het Singelhuis in Dordrecht twee gotere Grieken rond uit de collectie van Bert. Die tuin was echter erg schaduwrijk en ze hadden het er niet zo naar hun zin - ze zaten heel veel in het nachthok dat ik voor ze maakte.

De meeste schildpadden zijn goed beschermd en de tijd dat mensen een schildpad uit een mediterraan land als souvenir meenamen ligt gelukkig achter ons. Schildpadden mag je niet hebben zonder registratieformulieren. Zelfs het vervoer is aan regels gebonden. Van Bert kreeg ik de benodigde vergunningen van bureau Cites.

 

Groeiranden

Mijn schildpadjes groeien goed. Ik zet ze regelmatig op de weegschaal en meet hoe groot ze zijn - als ze tenminste een beetje stil willen zitten.
Een gezonde schildpad herken je aan een veerkrachtig schild - je kan dat een beetje in drukken (vindt-ie niet leuk), aan flink spartelen in een ongewenste positie en aan groeiranden. Dat zijn lichtgekleurde randen om de vakken van het rugschild. Je ziet daaraan dat de schildpad aan zijn schild werkt en dus aan zijn totale groei
De foto's zijn van november 2005; Apollo was toen 5,1 cm, Daphne was 4,7 cm. Hun gewicht bedroeg resp.: 30 en 21 gram. Overigens: in juli 2006 vergrootte Appollo zijn voorsprong tot 95 gram tegenover 50 gram voor Daphne.

 

In de bak

Omdat Daphne en Apollo nogal laat geboren waren (oktober 2005) was inwinteren tot pakweg april riskant. Ze hadden weinig kans om voldoende te eten voor de winterslaap en dus hield ik ze de winter wakker.
Daarvoor schafte ik een ruim aquarium aan met in een deskel twee lampen; eentje voor ultra violet licht ("de zon") en eentje voor de warmte (een warmtelamp). Als extra ging er nog een reptielensteen in. Het hele boeltje wordt met tijdschakelaars bediend; de steen is van oktober tot en met april altijd aan geweest. Dat allemaal tot grote vreugde van de Windunie, mijn stroomleverancier.
De nachttemperatuur heb ik niet onder de 15 graden laten komen, overdag was het rond de 25 graden. Met de uv-lamp erbij hebben de schildpadjes een lekkere zomer beleefd en dat is aan ze te zien!

 

Menu

Het menu van mijn schildpadjes is in de winter wat eentonig. Ik geef ze afwisselend verschillende soorten sla, stukjes witlof, paardebloem- en weegbreeblad, klaverblad, grassen, wat bloempjes zoals madelief en pardebloem. De vrijwel dagelijkse traktatie is een stukje tomaat. Ik plant in de bak steeds nieuwe plantjes die ik van buiten haal. De groenten komen uit de supermarkt.
Van alles wat de pot schaft, vinden ze veldsla het lekkerst. Die mening deel ik trouwens met ze - jammer dat het zo duur is. Appel heb ik wel eens geprobeerd, maar dat hoeven ze niet. Ook de kattenbrokjes die Bert me aanraade en die dochter Elke voor me meenam, zijn niet echt in trek. Heel af en toe smikkelen ze wel wat ei(-wit) op
De boekjes over landschildpadden die ik las zijn verdeeld over water geven. Volgens Bert was dat niet nodig, maar ik zie toch dat ze pas besproeide blaadjes aantrekkelijker vinden dan droge. Dus sproei ik nog wel eens en ook liggen er wat kokkelschelpjes waarin ik water doe. Ik zie dat ze wel drinken.

Filmpje

Op het filmpje krijgt Apollo wat veldsla. Dat vindt hij geweldig lekker, kijk maar!
(klik op de oogjes om het fragment van 4,2 MB te starten).

Paddovilla

Als het mooi weer weer is, met een buitentemperatuur boven 20 graden, mogen Apollo en Daphne naar buiten.
In een zonnig stukje van de Bredase achtertuin heb ik daarvoor een "villa" voor ze gemaakt: een hardstenen bak met een deels te overdekken stuk voor als het onverhoopt mocht gaan regenen. Boven het andere stuk ligt een houten raam met daarin gaas. Zo voorkom ik dat kraaien, eksters of katten de schildpadjes lastig vallen.
In de bak groeien naast gras planten die ze lekker vinden, zoals madelief, paardebloem en weegbree. In de bak maakte ik ook een klein vijvertje waar ze doorheen kunnen lopen en zelfs op hun rug niet in kunnen verdrinken.
De zomer van 2006 heeft ze veel villadagen opgeleverd en dat kwam hun groei ten goede; Apollo woog in augustus 2006 100 gram. Daphne is ongeveer de helft in gewicht. Het verschil tussen die twee wordt steeds groter.

 

Klik hier om terug te gaan naar de pagina Kennismaking