Gewoond

Waar heb ik gewoond?

Klik hier voor de kaart van Nederland

Dr Damstraat (Kampen)
Lelystraat (Kampen)
Th. Seerattstraat (Kampen)
Jeepers (Harderwijk)
Lentehuis (Zetten)
Tichelmanstraat (Zetten)
Waalbandijk (Dodewaard)
Coehoornstraat (Arnhem)

Kromme Elleboog (Dordrecht)
Singel (Dordrecht)
Terheijdenseweg (Breda)
Bakhuis (Ede - bakhuis)
Boshuis (Ede - boshuis)
Brandtstraat (Den Haag)
Heerenstaete (Ede)
Waar?? (Waar)

Klik hier voor de TE KOOP-pagina over het "Papegaaienhuis" aan de Terheijdenseweg in Breda.

Dr Damstraat 132 (Kampen)
deze foto is van mei 2003, net voor de sloop van de flats Ik ben geboren in Kampen in de nieuwe wijk "Hanzewijk". Dat waren allemaal flats, gebouwd in ijltempo om en eind te maken aan de vreselijke woningnood waarvan mijn ouders ook slachtoffer waren.
we woonden linksboven We woonden in de Dr. Damstraat op nummer 132. Dat was helemaal bovenin (op driehoog). De flat had een lange gang met 3 slaapkamers en een badkamer(tje). Aan het begin van de gang zat de woonkamer waarvanuit je op de straat keek en een beetje scheefweg de weilanden in. De zwarte kolenkachel, de ronde hoge gasgeiser, de Wasco-wasmachine en de mooie Greatz-radio kan ik me nog herinneren.

Lelystraat 10 (Kampen)
Lelystraat 10 Toen ik een jaar of vijf was verhuisden mijn ouders naar Lelystraat 10, een nieuw huis in een nieuwe wijk van Kampen: de wijk West die ook een tijdje Flevowijk genoemd werd.
We hebben jaren in de Lelystraat gewoond. Omdat er nog geen scholen op West waren, moest ik een enorm eind door de moerassige velden lopen naar een andere, oudere wijk. Wonen in een ontwikkelwijk in de zestiger jaren was voor ondernemende jongetjes een feest. De bouw deed nog niet aan hekken en je kon van kozijnen, deuren en de spijkers die voor het pakken lagen, geweldige hutten bouwen.
Mijn kamer in het Lelystraathuis was linksboven voor, naast de badkamer met een oranje granito lavet voor de was. Met wat lenig klimmen kon je erin douchen. Natuurlijk werd het lavet snel weggebroken, want mijn moeder had natuurlijk een moderne wasmachine (een Wasco met een slinger-wringer waarin je water opwarmde met een "dompelaar")

Thomas Seerattstraat 7 (Kampen)
Het designhuis in de Thomas Seerattstraat Thomas Seerattstraat nummer 7 was een van de "top-huizen" in Kampen. Een rijtje met doktoren, professoren en bijvoorbeeld de familie Van der Noort van de hele grote Ford-garage en de familie Bos, van de dikke boekenwinkel. Op zo'n huis in die straat hadden mijn "eenvoudige" spaarzame ouders hun zinnen gezet. Voor de familie van mijn vader een forse stap te ver - mijn ouders hadden het te hoog in hun bol. Maar ze deden het wel! Mijn vader maakte heel wat overuren en mijn moeder met haar gouden handen knoopte alle touwtjes aan elkaar.
Ik had in de garage mijn zendsleutelhok en op de dakkamer de radiostudio. Het platte dak was ideaal voor het plaatsen van grote zendantennes. Mijn slaapkamer was linksboven aan de voorkant.

Klik hier voor een "tijdbeeld" van Kampen.

Oranje Naussau-kazerne (Harderwijk)
De Oranje Naussau-kazerne aan de Stationsweg was maanden mijn "thuis" toen ik onderdeel was van het "Jeepers Racing Team" . Veel was ik niet in die kazerne, want ik had een hekel aan het leger en van Harderwijk was het maar een half uurtje naar Kampen. Ik had in de kazerne wel een bed en een kast, in een 8-persoonskamer. Die ene kast was wat weinig, dus stond op de parkeerplaats een sloopauto die ik ook als kast gebruikte. Die kon lekker niet geïnspecteerd worden op verboden bezittingen: drank, benzinekachel, turbo-radio, campinggasbranders, anti-militairistische stickers, posters en tijdschriftjes van Onkruit en Amok.

Internaat Het Lentehuis, Wageningsestraat (Zetten)
In het Lentehuis zwaaide Hannie van Trigt de scepter, ze was er internaatdirectrice, want dat was het Lentehuis: een internaat, waar meisjes van 16 tot 21 woonden omdat hun ouders ze graag op een goede degelijke school godsvruchtig zagen opgroeien. Ik woonde tijdelijk in het Lentehuis, gedurende pakweg drie maanden, omdat ik na mijn aanstelling aan de Christine Hermine School niet zomaar een huis in het Betuwse kon vinden. In het Lentehuis draaide ik mee met de bewoonsters, dus had ik afwascorvé en dweildienst. Dat vond ik trouwens erg leuk.
Het Lentehuis was een prachtig gebouw op het terrein van de Heldring Stichting aan de Wageningsestraat in Zetten. Een gebouw van iets voor de eeuwwisseling, met hoge vertrekken, veel hout en granito.
Ik vond het doodzonde dat de school (en de Heldring Stichting) besloten het gebouw af te breken.

Tichelmanstraat 4 (Zetten)
Tichelmanstraat 4 in Zetten Mijn eerste eigen huis was in het "rooie dorp" van Zetten in de Betuwe. Daarvoor heb ik even in het Lentehuis gewoond van de Christine Hermine School. Een internaat voor 16 tot 22-jarige jongedames en dan 1 jongeman (ik dus).
Het huis in Zetten stond op enorm veel grond. Er was een stal met een hooizolder, een werkplaatsje, wat schuurtjes, tuinen en een lapje weiland. Daarin bouwde ik een schuurtje voor wat ellendige schreeuw-dwerggeiten en Wolletje, mijn lieve schaapje. In de schuur pasten verschillende auto's. Dat kwam goed uit, want ik begon met oud rijdend roest te verzamelen. In de stal werden feestjes van de school waarop ik werkte gehouden. De buren bezorgde dat slapeloze nachten, maar in het rooie dorp kon alles. Zo bouwde een buurman een vliegtuig. Maar hij monteerde de propellor verkeerd om en bij de eerste start van de motor vloog het gevaarte door de achterkant van zijn schuur. Mooi was ook de zelfbouwboot die onder toeziend oog van de buurt te water werd gelaten in een diep grindgat en na tien tellen kopje onder ging. Er was ook een halve zool, die met zijn geweer hagel door het plafond schoot als zijn kinderen te rumoerig waren. Dat kon allemaal in het rooie dorp.
Tichelmanstraat 4 had 1 schoorsteen en 1 kolenkachel. Oei, oei, oei, wat was het koud. Ik zette petroleumlampjes neer bij waterleidingen om ze niet stuk te laten vriezen.

Klik hier voor meer Zettense zaken...

Waalbandijk 8 (Dodewaard)
Toen ik nog in Zetten woonde, tipte de congierge van de CHS me dat hij een huisje aan de dijk in Dodewaard te koop had zien staan. Dus erheen. Op het bovenraampje hing een kalenderblaadje met op de achterkant "te koop". Het was een klein dijkhuis, uitgebreid naar achteren met een deel, uitgebreid opzij met een 8-meter lange garage en een douche en toilet. Het lag op een flinke lap grond - links van de bosjes naast de 2CV ligt nog wel anderhalf keer aan wei- en bouwland als wat je op de foto ziet. Het hele spul kostte 75.000 ouwe echte guldens.
Op de foto zie je een 'vroege' foto van het huis. De tuin is nog kaal, het stond grond achter nog niet erbij gekocht en de garage niet naar voren en naar achteren vergroot met een kap erop. Ook is de schuur nog niet gebouwd. Ik heb me er 10 jaar helemaal stuk gewerkt, met name het onderste deel van mijn rug weet nu nog van de bouwwerkzaamheden waar geen einde aan kwam- nou ja, tot er een eind kwam aan de relatie met Ineke. Toen zij er uiteindelijk weg ging en de boel in de verkoop kon, kon ik nog 's aan het opknappen.
Ik ga op zoek naar een 'eindfoto' - je weet dan niet wat je ziet - mijn werk dus.

Coehoornstraat 32 (Arnhem)
Waar ga je als man heen als je bij je vrouw wegwilt? Een ander koophuis kun je niet betalen, een vrije-markt-huurhuis ook niet. Een sociaal-huurhuis - daar heb je geen punten voor en een te hoog inkomen. Dus resteren zwerven, kraken of iets ritselen. Ik ritselde de Coehoornstraat. Op de nominatie te wijken voor de spoorplannen van de gemeente Arnhem. Ik werd er plankwacht - een soort bescherming tegen kraken. Het huis was helemaal voor mij alleen en ik had voor 100 gulden spullen van de snuf. Pakweg genoeg voor een kamer.
De gemeente deed tenslotte het pand over aan de stichting studentenhuisvesting. Zo kreeg ik inwoning van zeer-jeugdigen. Dat was even wennen, maar wel leuk om mee te maken.
Wat ik fantastisch vond, was dat het huis op 1 minuut lopen vanaf de Korenmarkt (het uitgaanscentrum van Arnhem) lag en op 1 minuut van het station. Wat beviel me dat geweldig. Ik nam me voor dat bij volgende huizen zo te houden....

Kromme Elleboog 56 (Dordrecht)
Reizen van Arnhem naar Dordrecht was een hele opgave. Een maand was me lang genoeg. Ik zocht en vond een flat en ging er met Anke wonen. Ondertussen werd de Singel opgeknapt. De flat lag boven het winkelcentrum "Drievriendenhof" en elke morgen startte om dezelfde vroege tijd hetzelfde stomvervelende gezellige muzakteepje. De badkamer vergeet ik nooit meer: het bad was verkeerd geplaatst en het lukte je niet te douchen zonder waterballet. Verder was het gewoon een flat van dertien in een dozijn.

Singel van Strij 376+378 (Dordrecht)
Ik kan me niet voorstellen, dat ik ooit in een mooier huis ga wonen als het Singelhuis in Dordrecht. Het huis was enorm groot omdat het eigenlijk twee huizen zijn: nummer 376 en nummer 378. Samen als je alles meetelt zo'n 1000 kubieke meter. Het huis was een gammele ruïne uit 1860. Alles was stuk en uitgewoond. Met Anke knapte ik het grondig en totaal op. Alle stucplafonds werden gerestaureerd, de keuken in stijl gebouwd, een nieuw dak, nieuw balkon, etc, etc. De Singel moest worden verkocht omdat Anke Australië verkiest boven Nederland. En de helft van zo'n prachtig opgeknapt huis kon ik niet aan haar betalen.

Klik hier voor de advertentie van makelaardij Ooms.
Klik hier voor een pagina over Dordrecht.

Terheijdenseweg 98 (Breda)
Het Papegaaienhuis in Breda kocht ik in april 2003. Ik zocht een huis met veel ruimte, dicht bij het station en het centrum en zonder flauwekul die ik niet mooi vond en wel moest betalen. Het papegaaienhuis voldeed aan alle voorwaarden en had veel afschuwelijke gratis flauwekul; het was voor iedereen duidelijk dat het huis helemaal gestript moest worden... Een enorm project dus.
Op deze website is onder een aparte menu-optie te zien hoe het werk vorderde.

Klik hier voor pagina's over het huis aan de Terheijdenseweg.
Klik hier voor TE KOOP-pagina over het huis (maart 2008).

Het huis in Breda werd snel verkocht voor 305.000 euro, net iets onder de vraagprijs. En ook nog eens per "gewenste" datum: 1 juni 2008.
Dat is natuurlijk mooi, maar ik moest wel ergens met al die spullen blijven én wonen. Mijn inboedel ligt voorlopig in twee garageboxen in Breda - een gruwel natuurlijk, maar ik weet niks beters.

Bakhuisje Ede
Op de foto zie je het bakhuis van een oude boerderij in de wijk Rietkampen in Ede. Klein Hees, zo heet de boerderij, is helemaal omsloten door nieuwbouwhuizen en een soort oase in de steenwoestijn. De bewoners verhuren hun bakhuisje via de VVV en Marktplaats.
Ik was de bewoner voor enige tijd van het kleine, donkere bakhuis in Ede. Je moet wat. Heen-en-weer reizen van Breda naar Ede is geen doen.

Klik hier voor de pagina over wonen in Ede.

Boshuis Ede
Vanaf eind juli 2009 huurde ik een wrakkig, maar erg leuk huisje in het bos.
Tijdens een fietstocht (langs te koop staanden huizen op 30 april hadden we het boshuis gezien en bekeken. Ik wierp een balletje op bij de eigenaar over huren. Dat lukte uiteindelijk en het huisje en de plek bevielen zo goed, dat ik het huisje heb gekocht!

Ik klus wat af in het Boshuis. Kijk hier maar voor de klussen in het Boshuis!
Klik hier voor de algemene pagina over wonen in Ede. Daar vind je ook het Hanenhuis en de Moskee...

Brandtstraat Den Haag
Lekker in het Edese-Lunterse bos wonen mag helaas niet - mijn huisjes zijn "maar recreatiewoningen". Die zijn voor "erbij" en al heb ik er twee en ook nog een huis in Frankrijk - er is een formeel Nederlands adres nodig.
Sinds 1-6-2008 werd daarom mijn woonadres bij Wil in Den Haag: Brandtstraat 22, in de multiculturele wijk Transvaal.

Heerenstaete, Ede
Ik dacht dat ik nooit in een ruimer huis zou wonen dan het fijne ruime Singelhuis.
Misgedacht!
Van juni 2013 tot mei 2014 waren Wil en ik de antikraak-bewoners van het grootste en duurste huis van Ede: Heerenstaete, Bennekomseweg 42. Vraagprijs ooit: 4,9 miljoen euro (slik)...
Het vloeroppervlak bedroeg 2500m2 en de inhoud ruim 5000m3. Het huis had een groot binnen-zwembad, sauna's, een buitenbad, tennisbaan, een kleine golfcourt en meerdere bubbelbaden en whirlpools. Dat is nog eens baden in weelde.
Nieuwsgierig? Klik hier voor de Heerenstaete-pagina!

Waar (Tja, dat weet ik nog niet...)

De huisvestingsplannen veranderen nogal eens. Aanvankelijk dachten Wil en ik een groot pand in de omgeving Zwolle te kopen. Zo groot, dat Wil er kan wonen en er haar atelier heeft en dat ik een deel van het pand heb voor mijn spullen én ook nog een werkplaatsje voor de auto-motor-hobby.
Dat soort panden zijn er niet zoveel. We keken naar een smederij en een winkelbedrijf in Wapenveld, later een woonhuis in Wapenveld, naar een dubbel woonhuis in IJsselmuiden. Naar een boerderij in Wezep, naar iets in Epe, in Veessen en we begonnen januari 2008 in Apeldoorn.

Het volgende plan, na de koop van het Boshuis en het Hanenhuis, nog wat in Ede te vinden, zijn we aan het verlaten. Omdat de beide huizen in het bos er zijn en mijn werk in Ede eindig, kunnen we beter zoeken op de plek waar Wil en/of ik nieuw emplooi vinden. Waar dat zal zijn?