Ede - Heerenstaete

Ede - Heerenstaete


 

Een jaartje Heerenstaete (juni 2013 - mei 2014)

Toen vastgoedhandelaar W. failliet ging, nam hij in dat faillissement naast zijn kantoorpanden ook zijn eigen woonhuis, auto's en inboedel mee. Het duurde een tijd voor de curator het failliet had afgewikkeld en tot verkoop van allerhande kon overgaan.
Ondertussen stond het woonhuis van de familie W. leeg, werd er herhaaldelijk ingebroken, liep een onopgemerkte lekkage op een enorme schadepost uit. Uiteindelijk ging de curator in zee met leegstandsbeheerder Camelot en zo werden Wil en ik de huisbewaarders van Heerenstaete aan de Bennekomseweg in Ede.

Begin juni 2013 kregen we sleutels, alarminstructies en een hele korte rondleiding. Daarna begon het verkennen van het gigantische pand pas echt. Hun voorwaarden: geen feesten en rondleidingen, netjes bewonen, geen foto's van de pretkelder op internet; onze voorwaarde: we doen niks aan (tuin-)onderhoud.

 

Wij wonen op stand

Bij het "verkennen van het pand" hoorde ook de elektronica. Het huis had meerdere zekeringkasten met daarin regelkastjes voor van alles en nog wat. Het meeste kon ik doorgronden, al is het me niet gelukt alle fonteinen en de regeninstallatie automatisch te laten werken, dus op tijd en klimaatafhankelijk.

Bovendien was er veel stuk, zoals de fonteinpompen en -verlichting aan de voorkant. Misschien was die pomp stukgevroren of vastgedraaid in herfstblad? Voor de grap scharrelde ik een gebruikte vijverpomp op en plaatste die in de catacomben van de fontein voor. Dat versterkte het weeldegevoel; we deden 'm aan als er bezoek kwam.

 

Het meest in de keuken

Het is niet te doen om alle weelderige protserigheid te beschrijven, alle snufjes en onvoorstelbare technische fratsen. Zoals de automatische zonneschermen met windbeveiliging, de brievenbusverwarming (zodat de krant droog blijft/wordt), de per kamer in stappen verstelbare verlichting, de gasopenhaarden en airco's, bubbelbaden met direct warm-water vanuit het circulatiecircuit, het marmer...

Van de grote keuken, met een groter oppervlak dan een compleet boshuis, hebben we intensief gebruik gemaakt. De ruimte was te overzien, niet te warm (zoals de rest van het huis) en je kon makkelijk naar buiten en naar de hal.
En uiteraard kon je er koken en eten...
De keukenuitrusting was gewoon "alles wat je bedenken kon". Je kon koken op gas, keramisch en op inductie - alle drie smaken. Er waren twee ovens, een magetron en een stoomoven, een cooker, een koffiemachine, een Amerikaanse koel-ijskast met ijsblokjesmachine, een vaatwasser. Ik heb de kastjes en laatjes 's geteld: bijna 80 en dat nog zonder de kasten in de provisiekamer, waar ook de inloopkoeler stond.

 

Onze woonkamer is tien bij twaalf meter

Ik voelde er niks voor de inboedel uit mijn boshuis te verhuizen naar Heerenstaete en ook Wil dacht daar zo over. Maar geen nood: in Breda waren nog twee boxen vol 5 jaar geleden opgeslagen huisraad! Ik huurde een bus en zo kwam het dat de keukeninventaris, maar ook de "blokkast", een salontafel, verlichting etc na jaren weer gebruik werd.

Ook mijn single-collectie en ElectroVoice-set gingen naar Ede net als de grootste versterker die Harman Kardon ook bouwde. Wat een geluidsplezier in die absurd grote woonkamer van 12 bij 10 meter. En wat een ruimte bleef er over voor radslagjes.
En wat een ongelooflijk ongenoegen was het uur stofzuigen van die woonkamer - dat dan weer wel.

 

Wat foto's van het park van Heerenstate

 

Hal en trap

Een indrukwekkende ruimte was ook de hal, meteen achter de voordeur. Op de vloer lag een natuurstenen vloer met een ingelegde ster uit andere steensoorten. Wil, met haar steenhouwachtergrond, zuchtte bij de eerste aanblik van de vloer dat zoiets minstens een ton gekost heeft.

Ik vond de open haard in de hal erg leuk. Ook eentje op gas, met een afstandsbediening te regelen. Die open haard hebben we gebruikt bij de nieuwjaarskaart 2014 (vind je ergens op mijn webstekje).
Vanuit de hal kon je naar de keuken en de woonkamer, een vestibule, een grote trap naar boven (foto), een kleinere trap naar de garages, benedensslaapkamers, de fitnessroom en de pretkelder. Een laatste trapje ging naar wat op de bouwtekeningen de "versace" ging - een werkkamer, slaap- en kleedkamer en een enorme badkamer met een veelpersoons wirlpool.

 

Wat een pret

De kelderverdieping van Heerenstaete was een avontuur op zich. De heer W. gaf daar de feestjes waar de mensen in het dorp het nu nog over hebben. Hij nodigde popsterren uit voor optredens in de disco, biljartte er met zijn zakengabbers en god mag weten wat voor orgies zich in al die sauna's, bubbelbaden, de massagesalon en het grote binnenbad afspeelden.
Wij hadden met Camelot afgesproken geen gebruik van de pretruimtes te maken en ook niet te koop te lopen met foto's.

Waar we geen probleem in zagen was het genot van het gebruiken van het enorme buitenzwembad. Toen we arriveerden zwommen er kikkers in en naarmate de dagen warmer werden zwol de moeraslucht aan. Dus pompte ik het zwembad leeg met een dompelpomp, we maakten het schoon en vulden het weer met bronwater uit het door mij gerepareerde regensysteem. Vervolgens werd het zomer. Mmmmm, zomer!

 

Leuk? Ja, leuk!

We hebben verschillende bezoekers gehad die gruwden van de decadentie, verkeerde vibraties voelden, het huis te walgelijk vonden om in te wonen - helemaal niks voor jullie...

Toch was het een leuk jaar, met 's ochtends zwemmen in het buitenbad, tennissen op de eigen tennisbaan en de geweldige privacy aan de achterkant waar niemand last van wat muziek of jouw vuurtje heeft (en jij niet van de buren).