Deelen

Deelen

Fliegerhorst Deelen
In de oorlogsjaren 40-45 van de vorige eeuw bouwden de Duitsers een enorm vliegveld in de natuur rond Schaarsbergen en Deelen, de Fliegerhorst Deelen.
Er werden landingsstrips aangelegd, hangars, radarinstallaties, de gigantische commando-bunker Diogenes en kazernes gebouwd. Op de Kop van Deelen kwam een bunkerdorpje, bestaande uit verspreide namaak- boerderijen - in feite met baksteen beklede betonnen gebouwen.

Na de oorlog werd het vliegveld dump voor oorlogsmateriaal en nam de Nederlandse luchtmacht (een klein deel) van het vliegveld in gebruik.
Uiteindelijk werd de Kop van Deelen, pakweg 15 legeringsgebouwen en wat serieuze bunkers, ingericht als inrichting voor moeilijk opvoedbare jongeren. De Hoenderloo-groep vertrok in april 2020 en leegstand leek gevolgd te worden door vernieling en kraak.

 

Ik keek al een tijdje op websites van leegstandsbeheerders naar een kans op leuk wonen, zoals in villa Heerenstaete.
Zo kwam Deelen in beeld.

We waren er als de kippen bij toen er antikraak-beheerders werden gezocht en we konden de hand leggen op twee boerderij-bunkers vlak naast elkaar. Het werden de gebouwen 14 (Wil) en 14A (ik), in de Duitse jaren het lazaret en een bijgebouw. In de Nederlandse tijd was 14 het gebouw van de fourier.
Gebouw 14 is verreweg de grootste van de twee, met een woonkamer van 13x7, pakweg 10 slaapkamers, wat kantoorruimte en een slaapkamer van 8x5 met een aangebouwde badkamer.
En gebouw 14 heeft nog een bonus: en isoleercel met een koekeloer-raampje. Op de voorgevel is bij bepaalde lichtval te lezen: "V Duitschland wint voor Europa op alle fronten V".

De gezellige luiken voor de ramen zijn niet van hout, maar van 2 cm dik pantserstaal. Ze zijn zo zwaar, dat de kozijnen ook van staal zijn!

 

Wil voelde er weinig voor het Hanenhuis aan te houden en als het wonen in Deelen zou stoppen weer terug te gaan naar het bos.
Daarom verkocht ik het Hanenhuis en intensiveerden we de zoektocht rond Zutphen. Als opslag-backup voor de spullen van Wil kocht ik een nieuw te bouwen bedrijfshal in Zutphen.
Mijn spullen in gebouw 14A kunnen weer terug naar de garages waar alles uit komt, of eventueel ook naar de bedrijfshal.

Op de foto's: het interieur van 14. Je ziet kamer en keuken.

 

De sfeer in gebouw 14 is heel anders dan in 14A. Dat zit in de vloer (hout vs marmoleum, de ruimte (langwerpig vs vierkant) en in de lichtval. Beide gebouwen hebben wel wat, al zijn de lange gangen van 14 prettiger dan de ingewikkelde kronkelgangen van 14A.

Op de foto: mijn wat sobere interieur van 14A. Je ziet dat ik hecht aan een fijne lawaai-installatie (speaker op statief rechts).

 

Het is erg rustig en prettig wonen op deze afgelegen locatie, tenzij het vliegveld wordt gebruikt, hetgeen een paar dagen per maand gebeurt.
Omdat de omgeving heide en bos is, komen de herten en reetjes graag grazen in het gras tussen onze huizen. Dat blijft een prachtig gezicht en telkens een mooie verrassing.

Het zo afgelegen wonen heeft ook wat nadelen. Zo behelp ik me met een GSM-internet-router en is de dichtstbijzijnde winkel een zielig Sparrewinkeltje op een kwartier rijden.
Ook de postbezorging verloopt uiterst moeizaam. De NRC heb ik opgezegd omdat die vaker niet dan wel arriveerde.

Op de foto: het prachtige uitzicht vanuit de huizen richting vliegveld.